Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπική Άποψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπική Άποψη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 5 Μαΐου 2013
Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012
Τετάρτη 23 Μαΐου 2012
Μνημόσυνο Πεσόντων 1974 της Κυράς - Μόρφου
Ο Α.Π.Ο.Κ (Αθλητικός Πνευματικός Όμιλος Κυράς) απευθύνει πρόσκληση σε όλους τους Τζιερασίτες για να παραστούν στο Μνημόσυνο Πεσόντων 1974 της Κυράς - Μόρφου. Του μνημοσύνου θα προστεί ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κυρηνείας κος Χρυσόστομος, στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στον Προσφυγικό Συνοικισμό Ανθούπολης, την Κυριακή 27 Μαΐου 2012.
Παρακάτω ακολουθεί η σχετική πρόσκληση από τον Αθλητικό Πνευματικό Όμιλο Κυράς (Α.Π.Ο.Κ) και τα τηλέφωνα επικοινωνίας των διοργανωτών της εκδήλωσης.
Παρακάτω ακολουθεί η σχετική πρόσκληση από τον Αθλητικό Πνευματικό Όμιλο Κυράς (Α.Π.Ο.Κ) και τα τηλέφωνα επικοινωνίας των διοργανωτών της εκδήλωσης.
Κυριακή 15 Απριλίου 2012
Δευτέρα 9 Απριλίου 2012
Το σπίτι που γεννήθηκα
Το σπίτι που γεννήθηκα
Το σπίτι που γεννήθηκα το ’χουν χαλάσει Αττίλες κουρσάροι…
Στέκεται τώρα στη φαντασία μου, πίσω από το συρματόπλεγμα
του στρατοπέδου.
Το βλέπω μόνο εγώ, το αγγίζω με το χέρι του ονείρου,
το χαϊδεύω γλυκά, όπως η μάνα τα μαλλάκια του μικρού της
γιού.
………………………………………………………………..
Με άγγιξε στον ώμο ο Τούρκος στρατιώτης,
μου μίλησε στη γλώσσα του, που εγώ δεν κατάλαβα,
μου έδειξε με το δάκτυλό του το δρόμο για να φύγω…
Παίρνω το όνειρο μαζί μου και φεύγω, το σπίτι που γεννήθηκα
ολόρθο,
να με καρτερά πότε θα γυρίσω πίσω, την πόρτα του ν’ ανοίξω…
Το όνειρο δεν μπορείς να το σκοτώσεις, δεν μπορείς να το
χαλάσεις, Τούρκε στρατιώτη!
Το σπίτι που γεννήθηκα για μένα στέκει ολόρθο, ολόφωτο, να
καρτερά το γυρισμό μου!...
Το σπίτι που γεννήθηκα το ’χουν χαλάσει Τούρκοι κουρσάροι…
Ζει όμως, στην καρδιά, στο νου και την ψυχή μου,
εικόνα αγαπημένη, εικόνισμα να το προσκυνώ - να βάζω το
σταυρό μου.
Πάμπος Μιχαήλ
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012
Το Ιστολόγιο "Προσωπική Άποψη" σε νέα ηλεκτρονική διεύθυνση
Το Ιστολόγιο "Προσωπική Άποψη" βρίσκεται από σήμερα 11.2.2012 στη νέα ηλεκτρονική διεύθυνση http://prosopiki-apopsi.blogspot.com/
Η παλιά ηλεκτρονική διεύθυνση του Ιστολογίου http://charalambosmichael.blogspot.com/ δεν είναι πλέον έγκυρη.
Σας ευχαριστούμε.
Προσωπική Άποψη
Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011
Είναι φορές που σκέφτομαι να σας μιλήσω...
Πόσες φορές, αλήθεια, σκεφτήκατε να ανοίξετε το στόμα σας και να εκφραστείτε ελεύθερα, να πείτε αυτό που πραγματικά νιώθετε ή σκέφτεστε... Μετά όμως... σιωπή. Το στόμα κλειστό, ή αν πει κάτι, αυτό είναι καλά ζυγιασμένο, μην πειραχτεί κάποιος ή μια κατάσταση, ένα κατεστημένο.
Κατά τα άλλα είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, στην οικογένειά μας, στην εργασία μας, κλπ. κλπ. Έχουμε ήδη ξεχάσει την αδυναμία μας να προβάλουμε με θάρρος και παρρησία τη γνώμη μας, την άποψή μας, απλά αφήσαμε τα πράγματα άλλοι να τα διαχειριστούν, άλλοι να τα αποφασίσουν, που είχαν τη δύναμη του λέγειν και να υποστηρίζουν με επιχειρήματα, σωστά κατά την άποψή τους, την ορθότητα αυτών που λέγουν, των αποφάσεων και των ενεργειών τους.
Οι δικαιολογίες μας πολλές: Είναι ο προϊστάμενός μου, έχω συμφέρον να μη μιλήσω - γιατί μπορεί να με πάρει από κακό μάτι ή ακόμα και να με βλάψει - υποσχέθηκα να είμαι το καλό παιδί και δεν πρόκειται να δώσω ευκαιρία να σχηματίσουν ή να σκεφτούν για μένα άλλη εικόνα, απλά βαριέμαι να ασχολούμαι με δύσκολα πράγματα ή με πράγματα που παίρνουν περισσότερο από δεκαπέντε λεπτά δυνατής σκέψης και νοητικής προσπάθειας, κι ένα σωρό άλλες.
Ποιοι, αλήθεια, πληρώνουν στο τέλος αυτή την αποστασιοποίησή μας από το διάλογο, την παράθεση της σκέψης και της γνώμης μας, την πιθανή φραστική αντιπαράθεσή μας με τους συνομιλητές μας; Στο τέλος της ημέρας εμείς οι ίδιοι, γιατί αφήσαμε τους άλλους να σκέφτονται, να αποφασίζουν, να διατάζουν, να εκτελούν, να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να έχουν καν την έγνοια ότι έστω και κάποιος θα έρθει να τους ζητήσει έτσι απλά το λόγο, να τους ελέγξει, να έρθει σε αντιπαράθεση μαζί τους, να τους αμφισβητήσει, να προτείνει άλλες επιλογές...
Αν έχετε λόγο, λοιπόν, και άποψη, παρουσιάστε άφοβα, με δύναμη και δικαιολογία τις γνώμες, επιθυμίες, ακόμη και τα όνειρά σας... Ποιος ξέρει... Ίσως ο συνομιλητής σας να έχει περισσότερη ανάγκη απ’ ό,τι εσείς γνωρίζετε ή νομίζετε... Ίσως να περιμένει κι από σας μια κατευθυντήρια γραμμή, μια άλλη άποψη, έναν προβληματισμό, για να μπορέσει κι ο ίδιος να ξεκαθαρίσει καλύτερα τα πράγματα... Γι αυτό τολμήστε...
Πάμπος Μιχαήλ
Υ.Γ. Αφιερωμένο σε όλους που σκέφτονται πολύ, γνωρίζουν, έχουν άποψη, αλλά όλα τα κρατούν για τον εαυτό τους και μόνο...
Πόσες φορές, αλήθεια, σκεφτήκατε να ανοίξετε το στόμα σας και να εκφραστείτε ελεύθερα, να πείτε αυτό που πραγματικά νιώθετε ή σκέφτεστε... Μετά όμως... σιωπή. Το στόμα κλειστό, ή αν πει κάτι, αυτό είναι καλά ζυγιασμένο, μην πειραχτεί κάποιος ή μια κατάσταση, ένα κατεστημένο.
Κατά τα άλλα είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας, στην οικογένειά μας, στην εργασία μας, κλπ. κλπ. Έχουμε ήδη ξεχάσει την αδυναμία μας να προβάλουμε με θάρρος και παρρησία τη γνώμη μας, την άποψή μας, απλά αφήσαμε τα πράγματα άλλοι να τα διαχειριστούν, άλλοι να τα αποφασίσουν, που είχαν τη δύναμη του λέγειν και να υποστηρίζουν με επιχειρήματα, σωστά κατά την άποψή τους, την ορθότητα αυτών που λέγουν, των αποφάσεων και των ενεργειών τους.
Οι δικαιολογίες μας πολλές: Είναι ο προϊστάμενός μου, έχω συμφέρον να μη μιλήσω - γιατί μπορεί να με πάρει από κακό μάτι ή ακόμα και να με βλάψει - υποσχέθηκα να είμαι το καλό παιδί και δεν πρόκειται να δώσω ευκαιρία να σχηματίσουν ή να σκεφτούν για μένα άλλη εικόνα, απλά βαριέμαι να ασχολούμαι με δύσκολα πράγματα ή με πράγματα που παίρνουν περισσότερο από δεκαπέντε λεπτά δυνατής σκέψης και νοητικής προσπάθειας, κι ένα σωρό άλλες.
Ποιοι, αλήθεια, πληρώνουν στο τέλος αυτή την αποστασιοποίησή μας από το διάλογο, την παράθεση της σκέψης και της γνώμης μας, την πιθανή φραστική αντιπαράθεσή μας με τους συνομιλητές μας; Στο τέλος της ημέρας εμείς οι ίδιοι, γιατί αφήσαμε τους άλλους να σκέφτονται, να αποφασίζουν, να διατάζουν, να εκτελούν, να κάνουν ό,τι θέλουν, χωρίς να έχουν καν την έγνοια ότι έστω και κάποιος θα έρθει να τους ζητήσει έτσι απλά το λόγο, να τους ελέγξει, να έρθει σε αντιπαράθεση μαζί τους, να τους αμφισβητήσει, να προτείνει άλλες επιλογές...
Αν έχετε λόγο, λοιπόν, και άποψη, παρουσιάστε άφοβα, με δύναμη και δικαιολογία τις γνώμες, επιθυμίες, ακόμη και τα όνειρά σας... Ποιος ξέρει... Ίσως ο συνομιλητής σας να έχει περισσότερη ανάγκη απ’ ό,τι εσείς γνωρίζετε ή νομίζετε... Ίσως να περιμένει κι από σας μια κατευθυντήρια γραμμή, μια άλλη άποψη, έναν προβληματισμό, για να μπορέσει κι ο ίδιος να ξεκαθαρίσει καλύτερα τα πράγματα... Γι αυτό τολμήστε...
Πάμπος Μιχαήλ
Υ.Γ. Αφιερωμένο σε όλους που σκέφτονται πολύ, γνωρίζουν, έχουν άποψη, αλλά όλα τα κρατούν για τον εαυτό τους και μόνο...
Τρίτη 25 Οκτωβρίου 2011
Αντώνης Ταμπούρας, ένας ήρωας του Σαράντα όπως και τόσοι άλλοι
Ο θείος ο Αντώνης Ταμπούρας έφυγε από αυτή τη ζωή απλός και ταπεινός, όπως ήταν πάντα. Στο νοσοκομείο πέρασε δύσκολα, το πάλεψε όπως πάντα, έφυγε με το κεφάλι ψηλά, δεν κιότεψε...
Στον πόλεμο του Σαράντα ήταν μουλαράς. Ο ελληνικός στρατός του εμπιστεύτηκε δύο καλά ζώα, μουλάρια, κι έκανε τον αγωγιάτη. Εφοδίαζε τα στρατεύματα στο μέτωπο, με ό,τι του φόρτωναν στα ζώα. Η δουλειά γινόταν νύχτα, μην τους πάρουν χαμπάρι τα αεροπλάνα. Κι ήταν κρύο πολύ και σκοτάδι πυκνό... Τα χνότα των φορτωμένων ζώων του άγγιζαν το πρόσωπο σαν παρηγοριά μέσα στις κρύες νύχτες...
Ήταν απλός άνθρωπος ο θείος ο Αντώνης. Ποτέ δεν περηφανεύτηκε για την προσφορά του στην πατρίδα. Το σώμα και η ψυχή του κατά τη διάρκεια του πολέμου υπέφεραν πολλά. Εικόνες του πολέμου, σκληρές και απάνθρωπες, έμειναν για πάντα στο μυαλό του, μίσησε τον πόλεμο που πάντα φέρνει καταστροφή, χωρίς νικητές και ηττημένους...Ήταν όμως υπερήφανος που εκτέλεσε ακέραια το καθήκον του προς την πατρίδα που με το ζόρι ήθελαν να την σκλαβώσουν και να την ταπεινώσουν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί.
Αυτά τα λίγα θέλησα να γράψω για το θείο Αντώνη Ταμπούρα, τώρα που πλησιάζει και η εθνική επέτειος της 28ης του Οκτώβρη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει θείε Αντώνη, αιωνία σου η μνήμη.
Πάμπος Μιχαήλ
*"Οι Κύπριοι στρατιώτες πολέμησαν και διακρίθηκαν σε όλα τα μέτωπα του πολέμου. Στη Δουγκέρκη, στην Ελλάδα, στο Ελ Αλαμέιν, στο Μόντε Κασίνο, σε όλες σχεδόν τις μάχες του πολέμου έλαβαν μέρος Κύπριοι στρατιώτες. Το Κυπριακό Σύνταγμα έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις και κέρδισε το σεβασμό και την αναγνώριση με τη γενναιότητα των ανδρών του. Γύρω στους 600 Κύπριους, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται και Τουρκοκύπριοι, είναι σήμερα θαμμένοι στα στρατιωτικά νεκροταφεία των Αθηνών και της Κρήτης όπου πολέμησαν εναντίον του φασισμού και υπέρ της ελληνικής ελευθερίας, στο Ελ Αλαμέιν, στην Αλεξάνδρεια και σε πολλά άλλα νεκροταφεία της Αιγύπτου, της Πράγας, του Κερέν, της Αγκόνα, του Κασίνο και αλλού, για να θυμίζουν σε όλη την ανθρωπότητα πως ο λαός της Κύπρου ήταν και θα είναι πάντα ταγμένος μαζί με όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη και τους φιλελεύθερους λαούς της γης για την προάσπιση της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η Κύπρος, τιμώντας τους νεκρούς στρατιώτες της στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανήγειρε μνημείο και ανέγραψε τα ονόματα τους σε αιώνια μνήμη στη Λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη, δίπλα στην ΠΑΣΥΔΥ. Είναι ίσως το πρώτο δικοινοτικό μνημείο γιατί επάνω είναι γραμμένα τα ονόματα των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ηρώων του πολέμου. Σε αυτό το μνημείο πρέπει να ατενίζουμε και να στρέφουμε τη μνήμη ως έμπρακτη ένδειξη και έκφραση του κοινού μας αγώνα και αντίστασης ενάντια στο ναζισμό και το φασισμό αλλά και του κοινού μας αγώνα για τα ιδανικά της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως αυτά αποτέλεσαν το ζητούμενο των ελευθέρων κρατών μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου αλλά και τη βάση της σύγχρονης μεταπολεμικής ιστορίας."
Απόσπασμα από την ομιλία του Δρα Χρίστου Πατσαλίδη για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στη δοξολογία που τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Ιωάννη στη Λευκωσία, στις 28/10/2008
Στον πόλεμο του Σαράντα ήταν μουλαράς. Ο ελληνικός στρατός του εμπιστεύτηκε δύο καλά ζώα, μουλάρια, κι έκανε τον αγωγιάτη. Εφοδίαζε τα στρατεύματα στο μέτωπο, με ό,τι του φόρτωναν στα ζώα. Η δουλειά γινόταν νύχτα, μην τους πάρουν χαμπάρι τα αεροπλάνα. Κι ήταν κρύο πολύ και σκοτάδι πυκνό... Τα χνότα των φορτωμένων ζώων του άγγιζαν το πρόσωπο σαν παρηγοριά μέσα στις κρύες νύχτες...
Ήταν απλός άνθρωπος ο θείος ο Αντώνης. Ποτέ δεν περηφανεύτηκε για την προσφορά του στην πατρίδα. Το σώμα και η ψυχή του κατά τη διάρκεια του πολέμου υπέφεραν πολλά. Εικόνες του πολέμου, σκληρές και απάνθρωπες, έμειναν για πάντα στο μυαλό του, μίσησε τον πόλεμο που πάντα φέρνει καταστροφή, χωρίς νικητές και ηττημένους...Ήταν όμως υπερήφανος που εκτέλεσε ακέραια το καθήκον του προς την πατρίδα που με το ζόρι ήθελαν να την σκλαβώσουν και να την ταπεινώσουν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί.
Αυτά τα λίγα θέλησα να γράψω για το θείο Αντώνη Ταμπούρα, τώρα που πλησιάζει και η εθνική επέτειος της 28ης του Οκτώβρη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει θείε Αντώνη, αιωνία σου η μνήμη.
Πάμπος Μιχαήλ
*"Οι Κύπριοι στρατιώτες πολέμησαν και διακρίθηκαν σε όλα τα μέτωπα του πολέμου. Στη Δουγκέρκη, στην Ελλάδα, στο Ελ Αλαμέιν, στο Μόντε Κασίνο, σε όλες σχεδόν τις μάχες του πολέμου έλαβαν μέρος Κύπριοι στρατιώτες. Το Κυπριακό Σύνταγμα έλαβε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις και κέρδισε το σεβασμό και την αναγνώριση με τη γενναιότητα των ανδρών του. Γύρω στους 600 Κύπριους, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται και Τουρκοκύπριοι, είναι σήμερα θαμμένοι στα στρατιωτικά νεκροταφεία των Αθηνών και της Κρήτης όπου πολέμησαν εναντίον του φασισμού και υπέρ της ελληνικής ελευθερίας, στο Ελ Αλαμέιν, στην Αλεξάνδρεια και σε πολλά άλλα νεκροταφεία της Αιγύπτου, της Πράγας, του Κερέν, της Αγκόνα, του Κασίνο και αλλού, για να θυμίζουν σε όλη την ανθρωπότητα πως ο λαός της Κύπρου ήταν και θα είναι πάντα ταγμένος μαζί με όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη και τους φιλελεύθερους λαούς της γης για την προάσπιση της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Η Κύπρος, τιμώντας τους νεκρούς στρατιώτες της στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανήγειρε μνημείο και ανέγραψε τα ονόματα τους σε αιώνια μνήμη στη Λεωφόρο Δημοσθένη Σεβέρη, δίπλα στην ΠΑΣΥΔΥ. Είναι ίσως το πρώτο δικοινοτικό μνημείο γιατί επάνω είναι γραμμένα τα ονόματα των Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ηρώων του πολέμου. Σε αυτό το μνημείο πρέπει να ατενίζουμε και να στρέφουμε τη μνήμη ως έμπρακτη ένδειξη και έκφραση του κοινού μας αγώνα και αντίστασης ενάντια στο ναζισμό και το φασισμό αλλά και του κοινού μας αγώνα για τα ιδανικά της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ως αυτά αποτέλεσαν το ζητούμενο των ελευθέρων κρατών μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου αλλά και τη βάση της σύγχρονης μεταπολεμικής ιστορίας."
Απόσπασμα από την ομιλία του Δρα Χρίστου Πατσαλίδη για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου στη δοξολογία που τελέστηκε στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Ιωάννη στη Λευκωσία, στις 28/10/2008
Κυριακή 12 Ιουνίου 2011
Νίκος Παπάζογλου - Τραγούδια
Συγκινητικές στιγμές: Νίκος Παπάζογλου, 19 Απριλίου 2011
Νίκος Παπάζογλου - Το πηγάδι
Νίκος Παπάζογλου - Βαριά βαλίτσα
Νίκος Παπάζογλου - Αύγουστος
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ - ΦΥΣΗΞΕ Ο ΒΑΡΔΑΡΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ - ΔΡΑΠΕΤΕΣ
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
Σε τρία αγαπημένα τραγούδια:
1. Εγώ δεν είμαι ποιητής 2. Στιγμές 3. Φεύγω
Το Κυπριακό έθιμο του Κατακλυσμού και η Κύπριδα Θεά Αφροδίτη
Η φιλόλογος και ερευνήτρια Άννα Νεοφύτου σε συνέντευξη της πρός το Κορνήλιο Χατζηκώστα της Κυπριακής εφημερίδας “Η Σημερινή”, ξεναγεί τον αναγνώστη στα νάματα της Κυπριακής λαϊκής παράδοσης τόσο για τη γιορτή του Κατακλυσμού όσο και του Ψυχοσάββατου και της Κυριακής της Πεντηκοστής, οι οποίες γιορτές έλκουν επίσης τις ρίζες τους από την αρχαία Ελληνική παράδοση και είναι σχετικές μεταξύ τους..
Το έθιμο του Κατακλυσμού πηγάζει από τη λατρεία της Κύπριδας Θεάς Αφροδίτης και του Άδωνη που γιόρταζαν οι αρχαίοι Κύπριοι στην Πάφο, και την Αμαθούντα, όπου υπήρχαν βωμοί της Αφροδίτης και του Άδωνη.
H Αφροδίτη της Κύπρου, μαρμάρινο άγαλμα που χρονολογείται γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ., και αναπαριστά την Θεά Αφροδίτη γυμνή. Το άγαλμα αυτό γνωστό και ως η Αφροδίτη των Σόλων, βρέθηκε στην ομώνυμη αρχαιολογική περιοχή των Σόλων της Κύπρου [από το 1974 βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή], κατά την διάρκεια καλλιέργειας ιδιωτικής γης. Το άγαλμα βρέθηκε χωρίς χέρια μέχρι τους ώμους, και τα κάτω μέρη των ποδιών από τα γόνατα και κάτω. Ο κατασκευαστής του είναι άγνωστος, σήμερα βρίσκεται και κοσμεί το Κυπριακό Μουσείο στη Λευκωσία, και θεωρείται σήμα κατατεθέν της Κύπρου.
Πώς έχει καθιερωθεί η γιορτή του Κατακλυσμού στην Κύπρο; Η Ορθοδοξία βιώνει σήμερα την τριλογία της Πεντηκοστής με πολλή κατάνυξη και συγκίνηση. Το Ψυχοσάββατο, την Κυριακή της Πεντηκοστής ή όπως την αποκαλεί ο λαός μας “του Γονατιστού” και τέλος τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος ή του Κατακλυσμού.
Σύμφωνα με τη Χριστιανική παράδοση, όταν ο Χριστός θανατώθηκε πάνω στο Σταυρό κατήλθε μέχρις Άδου ταμείων, για να φέρει το λυτρωτικό Του μήνυμα και στους νεκρούς του άχαρου και σκοτεινού κάτω κόσμου. Λυπήθηκε τον φυλακισμένο άνθρωπο και με την Ανάσταση του απελευθέρωσε τις ψυχές από τον αραχνιασμένο κι αγέλαστο κόσμο της φθοράς, επιτρέποντας τους να κινούνται στον πάνω κόσμο, ανάμεσα στους ζωντανούς, στα ηλιόχαρα πλάσματα του Θεού. Για πενήντα μέρες είναι ελεύθερες οι ψυχές, την πεντηκοστή όμως μέρα από την Ανάσταση του Χριστού οι ψυχές ξαναγυρίζουν στη φυλακή τους, στον μαύρο και σκοτεινό κόσμο των νεκρών.
Οι αντιλήψεις αυτές μας συνδέουν με τον κόσμο του Ομήρου, στη συγκλονιστική ραψωδία Λ, όπου ο Οδυσσέας κατεβαίνει στον Άδη για να βρει το δρόμο του γυρισμού στην πατρίδα. Συγκλονισμένος συναντά τη μητέρα του, που πέθανε μέσα στα χρόνια της ατέλειωτης αναμονής του γιου της, και ακούει τα λόγια της: “Γύρεψε, παιδί μου, όσο πιο γρήγορα μπορείς το φως του ήλιου, ξαναγύρνα στον κόσμο των ζώντων…”. Κι ο Αχιλλέας ομολογεί “καλύτερα δούλος και να βλέπω το φως του ήλιου, παρά Βασιλιάς των νεκρών στον Άδη”. Αυτή η αγάπη για τη ζωή και το φως διαπερνά ολόκληρη την αρχαία Ελληνική σκέψη.
Και επηρεάζει και το Χριστιανισμό; Ακόμα και μετά το μπόλιασμα των ανθρώπων με το Χριστιανισμό, ο Ελληνικός κόσμος έμεινε πιστός στις αρχαίες αυτές Ελληνικές αντιλήψεις, ριζωμένες τόσο στο δημοτικό τραγούδι όσο και στη Χριστιανική Ορθόδοξη τελετουργία σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο. Ο αποχωρισμός γεμίζει την ψυχή με μια γλυκιά λύπη. Τα αποχαιρετιστήρια δείπνα με τα κόλλυβα ετοιμάζονται από την Παρασκευή για τις ψυχές των νεκρών τους. Οι εκκλησίες παλιά γέμιζαν με πιάτα από κόλλυβα, με ένα κερί αναμμένο, που θα ευλογούσε ο ιερέας.
Την Κυριακή της Πεντηκοστής, “του Γονατιστού” όπως τη λέμε, οι ιερείς γονυκλινείς αναπέμπουν δεήσεις για τις ψυχές των νεκρών προς τον Πατέρα και τον Υιόν, διά του Αγίου Πνεύματος, να οδηγηθούν οι ψυχές στο φως της αλήθειας, της μετάνοιας, της σωτηρίας. Όλοι, ιερείς και εκκλησίασμα, πέφτουν στα γόνατα, προσεύχονται για τους δικούς τους νεκρούς να πορευτούν στο δρόμο τον κατηφορικό προς τον σκοτεινό κόσμο, έχοντας οδηγό το Άγιο Πνεύμα, που φωτίζει και αγιάζει όλους και όλα. Τα κεριά που ανάβονται στην εκκλησία είναι το σύμβολο του Αγίου Πνεύματος, στο οποίο επαφίεται η ασφαλής πορεία του ανθρώπου. Η τελευταία μέρα της τριλογίας είναι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος, η Σύναξη του Αγίου Πνεύματος, η οποία ονομάζεται Κατακλυσμός.
Σε όλην την Κύπρο υπάρχει η συνήθεια να κατακλύζονται, ιδιαίτερα οι νέοι και οι νέες, να εκτοξεύουν νερό ο ένας στον άλλο να φύγει κάθε κακό από κοντά τους, όπως στην Ορά της επαρχίας Λάρνακας: “Τα κοπέλια, οι κοπέλλες εγεμώνναν τες σύκλες νερόν, έλουννεν ο ένας τον άλλον. Να κατακλυστούσιν να πάει το πάσα κακόν. Εκάμναμεν πιτσικλήστρες με τα καννιά [καλάμια]“.
Ποιος είναι ο συμβολισμός της ταύτισης της γιορτής του Κατακλυσμού με τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος; Στις παράλιες πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά, οι κάτοικοι ξεχύνονταν στις ακρογιαλιές παίζοντας, βουτώντας στη θάλασσα ή ρίχνοντας θαλασσινό νερό, που καθαρίζει τους ρύπους, σωματικούς και ψυχικούς. Σε πολλές περιοχές οι κάτοικοι επιβιβάζονταν σε βάρκες και ανοίγονταν στο πέλαγος με τη συνοδεία βιολιών και τραγουδιών [για παράδειγμα στο χωριό Ξυλοφάγου]. Αλλού περνούσαν τη μέρα στο ακροθαλάσσι και ύστερα επέστρεφαν στην κοντινή κωμόπολη μέσα σε ατμόσφαιρα πανηγυριού, για να καθίσουν στα καφενεία, να διασκεδάσουν με φαγητό, ποτό, χορό και τραγούδι.
Αμαθούντα (Παλιά Λεμεσός)
Το έθιμο του Κατακλυσμού θεωρείται στη ρίζα του ειδωλολατρικό, δηλαδή πηγάζει από τη λατρεία της Θεάς Αφροδίτης και του Άδωνη που γιόρταζαν οι αρχαίοι Κύπριοι στην Πάφο, την Αμαθούντα (Παλιά Λεμεσό) και όπου υπήρχαν βωμοί της Αφροδίτης και του Άδωνη. Προσκυνητές κατέβαιναν από τα διάφορα χωριά της περιοχής. Τη λατρεία της θεάς συνόδευαν λουτρά καθαρμού και αθλητικοί αγώνες, τραγούδια και χοροί, ποιητικοί και μουσικοί αγώνες. Κρίνοντας από το περιεχόμενο των τελετών του Κατακλυσμού σήμερα διαπιστώνουμε την ομοιότητα με τις εκδηλώσεις της αρχαίας λατρείας της Αφροδίτης και του Άδωνη. Ο καθαρμός διά του ζώντος ύδατος σήμερα, το φως του Αγίου Πνεύματος που κατακλύζει την ψυχή του ανθρώπου.
Οι καθιερωμένες γιορτές του Κατακλυσμού στις διάφορες πόλεις της Κύπρου πόσο χρονολογούνται; Παρόμοιες οι τελετές στις άλλες πόλεις, στη Λάρνακα, τη Λεμεσό, την Πάφο, τη Λάμπουσα στον Καραβά, στην Αμμόχωστο [στην περιοχή Γλώσσα], την Κώμα του Γιαλού, στην Πεντάγυια, στην περιοχή Μόρφου. Από τις γύρω κοινότητες συνέρρεαν πλήθος άνθρωποι, που έρχονταν για να θαυμάσουν τους αθλητές, να θαυμάσουν τα ινδάλματά τους, που στήριζαν τη νίκη τους στην προσωπική τους αξία, την εντατική προετοιμασία, την αγάπη τους για το άθλημα και μόνο. Η σχέση του ανθρώπου με το νερό συμβολίζει μέσα από τους αιώνες την αναγέννηση της γης, τη γονιμότητα, την καρποφορία. Τα έθιμα είναι πανάρχαια στη ρίζα τους, που όμως μεταλλάχτηκαν μέσα στο πέρασμα του χρόνου με τις διαφορετικές συνθήκες ζωής, με τις καινούργιες εμπειρίες των ανθρώπων του τόπου μας.
Υπάρχουν τοπικές ιδιαιτερότητες στα έθιμα της γιορτής αυτής; Τι συμβολίζουν; Τα έθιμα του Κατακλυσμού είναι μοναδικά για την Κύπρο, από τα τέλη του 19ου αιώνα μ.Χ. υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι οργανώνονται αγώνες στη θάλασσα καθώς και μουσικοί, χορευτικοί, ποιητικοί αγώνες και διαγωνισμοί με τσιαττιστά [ρίμες]. Οι ποιητικοί αγώνες και πάλι μας συνδέουν με τους αγώνες στην αρχαιότητα. Η κάθε περιοχή έχει τις ιδιαιτερότητές της.
Στην Κερύνεια, το πρώτο αγώνισμα ήταν ο ολισθηρός ιστός. Ένας στύλος της Ηλεκτρικής [σ.σ. της παλαιάς εταιρείας παροχής ηλεκτρισμού, σήμερα Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου-ΑΗΚ] πάνω στην ξύλινη αποβάθρα δενόταν με σχοινιά. Μέσα από μια βάρκα από κάτω άλειφαν τον ιστό με λίπος, και τον περιέχυναν με θαλασσινό νερό, για να γίνεται πολύ πιο γλιστερός. Ο διαγωνιζόμενος προσπαθούσε να περπατήσει πάνω στο κατάρτι μέχρι την άκρη του και να πιάσει μια μικρή Ελληνική σημαία και μετά να πέσει στη θάλασσα. Μόνο πολύ εξασκημένοι κολυμβητές μπορούσαν να κερδίσουν. Έπειτα ακολουθούσαν αθλήματα όπως η κωπηλασία, ιστιοπλοία, αθλητικοί αγώνες, κολύμβηση μικρών και μεγάλων αποστάσεων. Το κυνήγι της πάπιας, η εύρεση του σημαδεμένου μήλου [το μήλο μας παραπέμπει στους αγώνες ομορφιάς, στη λατρεία της Αφροδίτης], η εύρεση μιας μπουκάλας που άφηναν με τρόπο να πέσει από τη βάρκα στο βυθό.
Το βράδυ γίνονταν οι μουσικοί αγώνες, οι ποιητικοί αγώνες, οι χορευτικοί αγώνες, και οι κριτές να στέκουν προσεκτικοί να μην αδικήσουν κανέναν. Σπουδαίοι χορευτές στην Κερύνεια ο Γιαννακός από το Δίκωμο, που άφησε εποχή, ο Κυριάκος ο Ξύστρας από τον Άγιο Επίκτητο, ο Θεοχάρης Σάββα από την Κερύνεια και ο ανεπανάληπτος χορευτής του δρεπανιού Κούντουρος. Οι επιδέξιοι τσιαττιστές, ειδικοί και στο ερωτικό τραγούδι, όπως ο Μιχαήλ Πέσιογγες, ο Βασίλης Χαπέσιης, που τα ποιήματά τους, όσα διασώζονται, διατηρούν τη δροσιά και την επικαιρότητά τους.
Κάθε περιοχή έχει διαφορετικά έθιμα στη λεπτομέρειά τους, σε γενικές όμως γραμμές όλα είναι αγώνες που θα αναδείξουν τον τέλειο στο σώμα και το πνεύμα άνθρωπο, το καλόν και αγαθόν μιας εποχής γεμάτης αθωότητα, ευπρέπεια και ήθος.
ΤΙΤΟΣ ΚΟΛΩΤΑΣ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: Ιστολόγιο "ΛΕΜΕΣΟΣ: ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ"
ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ
Το έθιμο του Κατακλυσμού πηγάζει από τη λατρεία της Κύπριδας Θεάς Αφροδίτης και του Άδωνη που γιόρταζαν οι αρχαίοι Κύπριοι στην Πάφο, και την Αμαθούντα, όπου υπήρχαν βωμοί της Αφροδίτης και του Άδωνη.
H Αφροδίτη της Κύπρου, μαρμάρινο άγαλμα που χρονολογείται γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ., και αναπαριστά την Θεά Αφροδίτη γυμνή. Το άγαλμα αυτό γνωστό και ως η Αφροδίτη των Σόλων, βρέθηκε στην ομώνυμη αρχαιολογική περιοχή των Σόλων της Κύπρου [από το 1974 βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή], κατά την διάρκεια καλλιέργειας ιδιωτικής γης. Το άγαλμα βρέθηκε χωρίς χέρια μέχρι τους ώμους, και τα κάτω μέρη των ποδιών από τα γόνατα και κάτω. Ο κατασκευαστής του είναι άγνωστος, σήμερα βρίσκεται και κοσμεί το Κυπριακό Μουσείο στη Λευκωσία, και θεωρείται σήμα κατατεθέν της Κύπρου.
Πώς έχει καθιερωθεί η γιορτή του Κατακλυσμού στην Κύπρο; Η Ορθοδοξία βιώνει σήμερα την τριλογία της Πεντηκοστής με πολλή κατάνυξη και συγκίνηση. Το Ψυχοσάββατο, την Κυριακή της Πεντηκοστής ή όπως την αποκαλεί ο λαός μας “του Γονατιστού” και τέλος τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος ή του Κατακλυσμού.
Σύμφωνα με τη Χριστιανική παράδοση, όταν ο Χριστός θανατώθηκε πάνω στο Σταυρό κατήλθε μέχρις Άδου ταμείων, για να φέρει το λυτρωτικό Του μήνυμα και στους νεκρούς του άχαρου και σκοτεινού κάτω κόσμου. Λυπήθηκε τον φυλακισμένο άνθρωπο και με την Ανάσταση του απελευθέρωσε τις ψυχές από τον αραχνιασμένο κι αγέλαστο κόσμο της φθοράς, επιτρέποντας τους να κινούνται στον πάνω κόσμο, ανάμεσα στους ζωντανούς, στα ηλιόχαρα πλάσματα του Θεού. Για πενήντα μέρες είναι ελεύθερες οι ψυχές, την πεντηκοστή όμως μέρα από την Ανάσταση του Χριστού οι ψυχές ξαναγυρίζουν στη φυλακή τους, στον μαύρο και σκοτεινό κόσμο των νεκρών.
Οι αντιλήψεις αυτές μας συνδέουν με τον κόσμο του Ομήρου, στη συγκλονιστική ραψωδία Λ, όπου ο Οδυσσέας κατεβαίνει στον Άδη για να βρει το δρόμο του γυρισμού στην πατρίδα. Συγκλονισμένος συναντά τη μητέρα του, που πέθανε μέσα στα χρόνια της ατέλειωτης αναμονής του γιου της, και ακούει τα λόγια της: “Γύρεψε, παιδί μου, όσο πιο γρήγορα μπορείς το φως του ήλιου, ξαναγύρνα στον κόσμο των ζώντων…”. Κι ο Αχιλλέας ομολογεί “καλύτερα δούλος και να βλέπω το φως του ήλιου, παρά Βασιλιάς των νεκρών στον Άδη”. Αυτή η αγάπη για τη ζωή και το φως διαπερνά ολόκληρη την αρχαία Ελληνική σκέψη.
Και επηρεάζει και το Χριστιανισμό; Ακόμα και μετά το μπόλιασμα των ανθρώπων με το Χριστιανισμό, ο Ελληνικός κόσμος έμεινε πιστός στις αρχαίες αυτές Ελληνικές αντιλήψεις, ριζωμένες τόσο στο δημοτικό τραγούδι όσο και στη Χριστιανική Ορθόδοξη τελετουργία σε όλον τον Ορθόδοξο κόσμο. Ο αποχωρισμός γεμίζει την ψυχή με μια γλυκιά λύπη. Τα αποχαιρετιστήρια δείπνα με τα κόλλυβα ετοιμάζονται από την Παρασκευή για τις ψυχές των νεκρών τους. Οι εκκλησίες παλιά γέμιζαν με πιάτα από κόλλυβα, με ένα κερί αναμμένο, που θα ευλογούσε ο ιερέας.
Την Κυριακή της Πεντηκοστής, “του Γονατιστού” όπως τη λέμε, οι ιερείς γονυκλινείς αναπέμπουν δεήσεις για τις ψυχές των νεκρών προς τον Πατέρα και τον Υιόν, διά του Αγίου Πνεύματος, να οδηγηθούν οι ψυχές στο φως της αλήθειας, της μετάνοιας, της σωτηρίας. Όλοι, ιερείς και εκκλησίασμα, πέφτουν στα γόνατα, προσεύχονται για τους δικούς τους νεκρούς να πορευτούν στο δρόμο τον κατηφορικό προς τον σκοτεινό κόσμο, έχοντας οδηγό το Άγιο Πνεύμα, που φωτίζει και αγιάζει όλους και όλα. Τα κεριά που ανάβονται στην εκκλησία είναι το σύμβολο του Αγίου Πνεύματος, στο οποίο επαφίεται η ασφαλής πορεία του ανθρώπου. Η τελευταία μέρα της τριλογίας είναι η γιορτή του Αγίου Πνεύματος, η Σύναξη του Αγίου Πνεύματος, η οποία ονομάζεται Κατακλυσμός.
Σε όλην την Κύπρο υπάρχει η συνήθεια να κατακλύζονται, ιδιαίτερα οι νέοι και οι νέες, να εκτοξεύουν νερό ο ένας στον άλλο να φύγει κάθε κακό από κοντά τους, όπως στην Ορά της επαρχίας Λάρνακας: “Τα κοπέλια, οι κοπέλλες εγεμώνναν τες σύκλες νερόν, έλουννεν ο ένας τον άλλον. Να κατακλυστούσιν να πάει το πάσα κακόν. Εκάμναμεν πιτσικλήστρες με τα καννιά [καλάμια]“.
Ποιος είναι ο συμβολισμός της ταύτισης της γιορτής του Κατακλυσμού με τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος; Στις παράλιες πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά, οι κάτοικοι ξεχύνονταν στις ακρογιαλιές παίζοντας, βουτώντας στη θάλασσα ή ρίχνοντας θαλασσινό νερό, που καθαρίζει τους ρύπους, σωματικούς και ψυχικούς. Σε πολλές περιοχές οι κάτοικοι επιβιβάζονταν σε βάρκες και ανοίγονταν στο πέλαγος με τη συνοδεία βιολιών και τραγουδιών [για παράδειγμα στο χωριό Ξυλοφάγου]. Αλλού περνούσαν τη μέρα στο ακροθαλάσσι και ύστερα επέστρεφαν στην κοντινή κωμόπολη μέσα σε ατμόσφαιρα πανηγυριού, για να καθίσουν στα καφενεία, να διασκεδάσουν με φαγητό, ποτό, χορό και τραγούδι.
Αμαθούντα (Παλιά Λεμεσός)
Το έθιμο του Κατακλυσμού θεωρείται στη ρίζα του ειδωλολατρικό, δηλαδή πηγάζει από τη λατρεία της Θεάς Αφροδίτης και του Άδωνη που γιόρταζαν οι αρχαίοι Κύπριοι στην Πάφο, την Αμαθούντα (Παλιά Λεμεσό) και όπου υπήρχαν βωμοί της Αφροδίτης και του Άδωνη. Προσκυνητές κατέβαιναν από τα διάφορα χωριά της περιοχής. Τη λατρεία της θεάς συνόδευαν λουτρά καθαρμού και αθλητικοί αγώνες, τραγούδια και χοροί, ποιητικοί και μουσικοί αγώνες. Κρίνοντας από το περιεχόμενο των τελετών του Κατακλυσμού σήμερα διαπιστώνουμε την ομοιότητα με τις εκδηλώσεις της αρχαίας λατρείας της Αφροδίτης και του Άδωνη. Ο καθαρμός διά του ζώντος ύδατος σήμερα, το φως του Αγίου Πνεύματος που κατακλύζει την ψυχή του ανθρώπου.
Οι καθιερωμένες γιορτές του Κατακλυσμού στις διάφορες πόλεις της Κύπρου πόσο χρονολογούνται; Παρόμοιες οι τελετές στις άλλες πόλεις, στη Λάρνακα, τη Λεμεσό, την Πάφο, τη Λάμπουσα στον Καραβά, στην Αμμόχωστο [στην περιοχή Γλώσσα], την Κώμα του Γιαλού, στην Πεντάγυια, στην περιοχή Μόρφου. Από τις γύρω κοινότητες συνέρρεαν πλήθος άνθρωποι, που έρχονταν για να θαυμάσουν τους αθλητές, να θαυμάσουν τα ινδάλματά τους, που στήριζαν τη νίκη τους στην προσωπική τους αξία, την εντατική προετοιμασία, την αγάπη τους για το άθλημα και μόνο. Η σχέση του ανθρώπου με το νερό συμβολίζει μέσα από τους αιώνες την αναγέννηση της γης, τη γονιμότητα, την καρποφορία. Τα έθιμα είναι πανάρχαια στη ρίζα τους, που όμως μεταλλάχτηκαν μέσα στο πέρασμα του χρόνου με τις διαφορετικές συνθήκες ζωής, με τις καινούργιες εμπειρίες των ανθρώπων του τόπου μας.
Υπάρχουν τοπικές ιδιαιτερότητες στα έθιμα της γιορτής αυτής; Τι συμβολίζουν; Τα έθιμα του Κατακλυσμού είναι μοναδικά για την Κύπρο, από τα τέλη του 19ου αιώνα μ.Χ. υπάρχει γραπτή μαρτυρία ότι οργανώνονται αγώνες στη θάλασσα καθώς και μουσικοί, χορευτικοί, ποιητικοί αγώνες και διαγωνισμοί με τσιαττιστά [ρίμες]. Οι ποιητικοί αγώνες και πάλι μας συνδέουν με τους αγώνες στην αρχαιότητα. Η κάθε περιοχή έχει τις ιδιαιτερότητές της.
Στην Κερύνεια, το πρώτο αγώνισμα ήταν ο ολισθηρός ιστός. Ένας στύλος της Ηλεκτρικής [σ.σ. της παλαιάς εταιρείας παροχής ηλεκτρισμού, σήμερα Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου-ΑΗΚ] πάνω στην ξύλινη αποβάθρα δενόταν με σχοινιά. Μέσα από μια βάρκα από κάτω άλειφαν τον ιστό με λίπος, και τον περιέχυναν με θαλασσινό νερό, για να γίνεται πολύ πιο γλιστερός. Ο διαγωνιζόμενος προσπαθούσε να περπατήσει πάνω στο κατάρτι μέχρι την άκρη του και να πιάσει μια μικρή Ελληνική σημαία και μετά να πέσει στη θάλασσα. Μόνο πολύ εξασκημένοι κολυμβητές μπορούσαν να κερδίσουν. Έπειτα ακολουθούσαν αθλήματα όπως η κωπηλασία, ιστιοπλοία, αθλητικοί αγώνες, κολύμβηση μικρών και μεγάλων αποστάσεων. Το κυνήγι της πάπιας, η εύρεση του σημαδεμένου μήλου [το μήλο μας παραπέμπει στους αγώνες ομορφιάς, στη λατρεία της Αφροδίτης], η εύρεση μιας μπουκάλας που άφηναν με τρόπο να πέσει από τη βάρκα στο βυθό.
Το βράδυ γίνονταν οι μουσικοί αγώνες, οι ποιητικοί αγώνες, οι χορευτικοί αγώνες, και οι κριτές να στέκουν προσεκτικοί να μην αδικήσουν κανέναν. Σπουδαίοι χορευτές στην Κερύνεια ο Γιαννακός από το Δίκωμο, που άφησε εποχή, ο Κυριάκος ο Ξύστρας από τον Άγιο Επίκτητο, ο Θεοχάρης Σάββα από την Κερύνεια και ο ανεπανάληπτος χορευτής του δρεπανιού Κούντουρος. Οι επιδέξιοι τσιαττιστές, ειδικοί και στο ερωτικό τραγούδι, όπως ο Μιχαήλ Πέσιογγες, ο Βασίλης Χαπέσιης, που τα ποιήματά τους, όσα διασώζονται, διατηρούν τη δροσιά και την επικαιρότητά τους.
Κάθε περιοχή έχει διαφορετικά έθιμα στη λεπτομέρειά τους, σε γενικές όμως γραμμές όλα είναι αγώνες που θα αναδείξουν τον τέλειο στο σώμα και το πνεύμα άνθρωπο, το καλόν και αγαθόν μιας εποχής γεμάτης αθωότητα, ευπρέπεια και ήθος.
ΤΙΤΟΣ ΚΟΛΩΤΑΣ
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: Ιστολόγιο "ΛΕΜΕΣΟΣ: ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ"
ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ
Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, “Το φτερό του δράκου”, εκδ. Μικρή Άρκτος 2010
Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος, “Το φτερό του δράκου”, εκδ. Μικρή Άρκτος 2010
Βασιλιάς
Ήταν ένας βασιλιάς,
βασιλιάς παραμυθάς,
που μιλούσε διαρκώς
να κοιμάται ο λαός.
Σε μια χώρα σα χωριό,
μια φορά κι έναν καιρό…
Μια φορά κι έναν καιρό,
τον κακό του τον καιρό!
Μη μιλάς κι ο βασιλιάς
χορεύει αν δεν του μιλάς.
Η σιωπή είναι χρυσός
όταν σωπαίνει ο λαός.
Κι ήρθε κάποια μέρα που
κάποιος που ήταν αλεπού
έκλεισε κρυφά κρυφά
και τα δυο του αυτιά.
Ξύπνιος έμεινε και, να,
είδε ποιος καλοπερνά.
Έμαθε γιατί και πώς
η σιωπή είναι χρυσός.
Μη μιλάς κι ο βασιλιάς
χορεύει αν δεν του μιλάς.
Η σιωπή είναι χρυσός
όταν σωπαίνει ο λαός.
ΠΗΓΕΣ: 1) Ποιείν - Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης
2) podomatic
Σάββατο 11 Ιουνίου 2011
Μεγάλες αλλαγές στη Δημοτική Εκπαίδευση από τη νέα χρονιά
Τα νέα ωρολόγια προγράμματα στη Δημοτική Εκπαίδευση ενέκρινε χθες το Υπουργικό Συμβούλιο, κλείνοντας ακόμα ένα μεγάλο κεφάλαιο της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και ανοίγοντας νέους δρόμους για τη δημόσια εκπαίδευση.
Η συζήτηση για τα νέα ωρολόγια προγράμματα κράτησε τρία χρόνια μετά από ένα ανοιχτό δημόσιο διάλογο με βασικό και αδιαπραγμάτευτο στόχο τη διευκόλυνση της εφαρμογής των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων. Σημειώνεται επίσης ότι οι ρυθμίσεις για τα νέα ωρολόγια προγράμματα προέκυψαν μετά από διαβουλεύσεις του Υπουργείου Παιδείας με την ΠΟΕΔ, η οποία συμφωνεί με την πρόταση που εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο.
Σε δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Υπουργός Παιδείας Ανδρέας Δημητρίου είπε ότι από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο τα δημοτικά σχολεία θα δουλεύουν πλήρως με τα νέα αναλυτικά προγράμματα και τα νέα ωρολόγια προγράμματα.
«Αυτό είναι μια μεγάλη αλλαγή στο εκπαιδευτικό μας σύστημα», τόνισε ο Α. Δημητρίου χαιρετίζοντας παράλληλα το γεγονός ότι η απόφαση πάρθηκε με την πλήρη συναίνεση των κοινωνικών εταίρων. Ανέφερε μάλιστα πως η ΠΟΕΔ συνεργάστηκε με το Υπουργείο Παιδείας στην όλη διαδικασία. Ο Υπουργός Παιδείας ανέφερε ότι, μεταξύ άλλων, εισάγεται με τα νέα προγράμματα ένας αριθμός ωρών κάθε εβδομάδα για «εμπέδωση», ώστε να δίνεται επιπλέον χρόνος στους εκπαιδευτικούς να επιμείνουν με τους μαθητές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ή να διατίθεται επιπλέον χρόνος για τα μαθήματα όπου υπάρχουν δυσκολίες. Με τον τρόπο αυτό εξατομικεύεται ο ρυθμός της διδασκαλίας, γεγονός το οποίο θα έχει μακροπρόθεσμα επίδραση και στην παραπαιδεία, ανέφερε.
Οι βασικότερες αλλαγές
Οι βασικές αλλαγές που προκύπτουν στα νέα ωρολόγια προγράμματα της Δημοτικής Εκπαίδευσης μετά από την εισήγηση της Επιτροπής Διαμόρφωσης των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων (Ε.Δ.Α.Π.) είναι οι εξής:
1.Με σκοπό την απόκτηση και εμπέδωση των πυρηνικών γνώσεων από όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες και την απάλειψη της υποχρέωσης των γονέων να αναλαμβάνουν ρόλο εκπαιδευτικού στο σπίτι, για να καλύψουν ελλείψεις στις σχολικές γνώσεις των παιδιών τους, γίνεται εισήγηση για εισαγωγή στο νέο Ωρολόγιο Πρόγραμμα του πολυδιδάσκαλου σχολείου του θεσμού της εμπέδωσης των γνώσεων, με πέντε διδακτικές περιόδους την εβδομάδα για τις τάξεις Α΄ και Β΄ και τέσσερις για τις τάξεις Γ΄ έως Στ΄, καθώς και στα Ωρολόγια Προγράμματα των μικρότερων σχολείων με λιγότερες διδακτικές περιόδους. Με αυτό τον τρόπο τόσο τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα όσο και αυτά που μπορούν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπάνω, πέρα από τη διεκπεραίωση μέρους της κατ’ οίκον εργασίας τους, θα τυγχάνουν επιπλέον ενίσχυσης από το δάσκαλο της τάξης.
2.Αύξηση του χρόνου του δεύτερου διαλείμματος κατά πέντε λεπτά και μείωση της έβδομης και τελευταίας διδακτικής περιόδου κάθε μέρας, κατά πέντε λεπτά, με στόχο την αύξηση του χρόνου ξεκούρασης των παιδιών.
3.Εισαγωγή από την Α΄ τάξη ενός νέου γνωστικού αντικειμένου με τίτλο «Γνωρίζω τον Κόσμο Μου» το οποίο θα περιλαμβάνει τη Γεωγραφία, το Σχολικό Κήπο και την Πατριδογνωσία. Στα πλαίσια του μαθήματος αυτού θα ακολουθείται το νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα της Γεωγραφίας το οποίο περιλαμβάνει όλα τα πιο πάνω θέματα.
4.Εισαγωγή στις τάξεις Α΄ έως Δ΄ ενός νέου γνωστικού αντικειμένου με τίτλο «Φυσικές Επιστήμες και Τεχνολογία», το οποίο θα περιλαμβάνει την Επιστήμη και το Σχεδιασμό και Τεχνολογία. Στο μάθημα αυτό θα ακολουθείται το νέο Πρόγραμμα Σπουδών των Φυσικών Επιστημών και, εμβόλιμα, θα μπαίνει ο Σχεδιασμός και Τεχνολογία με κατασκευές που θα αξιοποιούνται στην Επιστήμη, αλλά θα εξυπηρετούν και στόχους του συγκεκριμένου μαθήματος.
5.Εισαγωγή του μαθήματος των Αγγλικών από την Α΄ τάξη έτσι ώστε πέρα από την εναρμόνιση του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας με τις πολιτικές που προάγει η Ευρωπαϊκή Ενωση, για εκμάθηση ξένων γλωσσών από πολύ νεαρή ηλικία, να προσφέρεται στα παιδιά η ευκαιρία να αποκτήσουν τις αναγκαίες επικοινωνιακές δεξιότητες που θα τους επιτρέψουν να επικοινωνούν αποτελεσματικά και σε άλλη γλώσσα εκτός από τη μητρική, διευρύνοντας έτσι τις πολιτιστικές εμπειρίες τους και αναπτύσσοντας θετικές στάσεις και συμπεριφορές απέναντι στο φαινόμενο της ετερότητας.
6.Εισαγωγή της ενότητας Αγωγή Ζωής στις τάξεις Α΄ έως Δ΄ με στόχο να δίνεται η ευκαιρία στους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά, με βάση τις ανάγκες του σχολείου τους, να εμπλέκονται σε διάφορες διαθεματικές δραστηριότητες και εργασίες (projects) που θα σχετίζονται με θέματα όπως η Αγωγή του Καταναλωτή, η Κυκλοφοριακή Αγωγή, η Διαπολιτισμική Αγωγή, η Περιβαλλοντική Αγωγή κ.λπ., τα οποία θα μπορούν να αντλήσουν από τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα της Αγωγής Υγείας και της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης – Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Π.Ε. – Ε.Α.Α.).
7.Εισαγωγή των δύο κύριων θεμάτων της Αγωγής Ζωής (Αγωγή Υγείας και Π.Ε. – Ε.Α.Α.) στις τάξεις Ε΄ και Στ΄ ως ξεχωριστά γνωστικά αντικείμενα έτσι ώστε πέρα από τη διαθεματική προσέγγιση, οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά να μπορούν να ασχοληθούν και με πιο εξειδικευμένα θέματα που αναφέρονται στα Προγράμματα Σπουδών των δύο αντικειμένων.
8.Ιδιαίτερη έμφαση σε όλα τα μαθήματα στην καλλιέργεια της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, με στόχο να απαλειφθούν τα φαινόμενα μειωμένης ευχέρειας χρήσης της Νέας Ελληνικής Γλώσσας σε πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής και των επιστημών, που διαπιστώνονται επανειλημμένως, ακόμη και από διεθνείς έρευνες. Με αυτό τον τρόπο, η διδασκαλία και καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας στο σχολείο προσαρμόζεται στα επιστημονικά δεδομένα της εποχής μας και αναβαθμίζεται από απομονωμένο μάθημα πολλών ωρών χωρίς ουσιαστική επίδραση στην κατοπινή γλωσσική ικανότητα των μαθητών, που ήταν μέχρι σήμερα, σε κεντρική διδακτική και μαθησιακή δραστηριότητα του σχολείου που εξασφαλίζει την απόκτηση, κατοχή και άριστη χρήση της Νέας Ελληνικής Γλώσσας από το σύνολο των μαθητών της Κύπρου.
10-06-2011
Author: Σπύρος Σωτηρίου
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΧΑΡΑΥΓΗonline
Η συζήτηση για τα νέα ωρολόγια προγράμματα κράτησε τρία χρόνια μετά από ένα ανοιχτό δημόσιο διάλογο με βασικό και αδιαπραγμάτευτο στόχο τη διευκόλυνση της εφαρμογής των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων. Σημειώνεται επίσης ότι οι ρυθμίσεις για τα νέα ωρολόγια προγράμματα προέκυψαν μετά από διαβουλεύσεις του Υπουργείου Παιδείας με την ΠΟΕΔ, η οποία συμφωνεί με την πρόταση που εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο.
Σε δηλώσεις του μετά το πέρας της συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, ο Υπουργός Παιδείας Ανδρέας Δημητρίου είπε ότι από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο τα δημοτικά σχολεία θα δουλεύουν πλήρως με τα νέα αναλυτικά προγράμματα και τα νέα ωρολόγια προγράμματα.
«Αυτό είναι μια μεγάλη αλλαγή στο εκπαιδευτικό μας σύστημα», τόνισε ο Α. Δημητρίου χαιρετίζοντας παράλληλα το γεγονός ότι η απόφαση πάρθηκε με την πλήρη συναίνεση των κοινωνικών εταίρων. Ανέφερε μάλιστα πως η ΠΟΕΔ συνεργάστηκε με το Υπουργείο Παιδείας στην όλη διαδικασία. Ο Υπουργός Παιδείας ανέφερε ότι, μεταξύ άλλων, εισάγεται με τα νέα προγράμματα ένας αριθμός ωρών κάθε εβδομάδα για «εμπέδωση», ώστε να δίνεται επιπλέον χρόνος στους εκπαιδευτικούς να επιμείνουν με τους μαθητές που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ή να διατίθεται επιπλέον χρόνος για τα μαθήματα όπου υπάρχουν δυσκολίες. Με τον τρόπο αυτό εξατομικεύεται ο ρυθμός της διδασκαλίας, γεγονός το οποίο θα έχει μακροπρόθεσμα επίδραση και στην παραπαιδεία, ανέφερε.
Οι βασικότερες αλλαγές
Οι βασικές αλλαγές που προκύπτουν στα νέα ωρολόγια προγράμματα της Δημοτικής Εκπαίδευσης μετά από την εισήγηση της Επιτροπής Διαμόρφωσης των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων (Ε.Δ.Α.Π.) είναι οι εξής:
1.Με σκοπό την απόκτηση και εμπέδωση των πυρηνικών γνώσεων από όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες και την απάλειψη της υποχρέωσης των γονέων να αναλαμβάνουν ρόλο εκπαιδευτικού στο σπίτι, για να καλύψουν ελλείψεις στις σχολικές γνώσεις των παιδιών τους, γίνεται εισήγηση για εισαγωγή στο νέο Ωρολόγιο Πρόγραμμα του πολυδιδάσκαλου σχολείου του θεσμού της εμπέδωσης των γνώσεων, με πέντε διδακτικές περιόδους την εβδομάδα για τις τάξεις Α΄ και Β΄ και τέσσερις για τις τάξεις Γ΄ έως Στ΄, καθώς και στα Ωρολόγια Προγράμματα των μικρότερων σχολείων με λιγότερες διδακτικές περιόδους. Με αυτό τον τρόπο τόσο τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα όσο και αυτά που μπορούν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπάνω, πέρα από τη διεκπεραίωση μέρους της κατ’ οίκον εργασίας τους, θα τυγχάνουν επιπλέον ενίσχυσης από το δάσκαλο της τάξης.
2.Αύξηση του χρόνου του δεύτερου διαλείμματος κατά πέντε λεπτά και μείωση της έβδομης και τελευταίας διδακτικής περιόδου κάθε μέρας, κατά πέντε λεπτά, με στόχο την αύξηση του χρόνου ξεκούρασης των παιδιών.
3.Εισαγωγή από την Α΄ τάξη ενός νέου γνωστικού αντικειμένου με τίτλο «Γνωρίζω τον Κόσμο Μου» το οποίο θα περιλαμβάνει τη Γεωγραφία, το Σχολικό Κήπο και την Πατριδογνωσία. Στα πλαίσια του μαθήματος αυτού θα ακολουθείται το νέο Αναλυτικό Πρόγραμμα της Γεωγραφίας το οποίο περιλαμβάνει όλα τα πιο πάνω θέματα.
4.Εισαγωγή στις τάξεις Α΄ έως Δ΄ ενός νέου γνωστικού αντικειμένου με τίτλο «Φυσικές Επιστήμες και Τεχνολογία», το οποίο θα περιλαμβάνει την Επιστήμη και το Σχεδιασμό και Τεχνολογία. Στο μάθημα αυτό θα ακολουθείται το νέο Πρόγραμμα Σπουδών των Φυσικών Επιστημών και, εμβόλιμα, θα μπαίνει ο Σχεδιασμός και Τεχνολογία με κατασκευές που θα αξιοποιούνται στην Επιστήμη, αλλά θα εξυπηρετούν και στόχους του συγκεκριμένου μαθήματος.
5.Εισαγωγή του μαθήματος των Αγγλικών από την Α΄ τάξη έτσι ώστε πέρα από την εναρμόνιση του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας με τις πολιτικές που προάγει η Ευρωπαϊκή Ενωση, για εκμάθηση ξένων γλωσσών από πολύ νεαρή ηλικία, να προσφέρεται στα παιδιά η ευκαιρία να αποκτήσουν τις αναγκαίες επικοινωνιακές δεξιότητες που θα τους επιτρέψουν να επικοινωνούν αποτελεσματικά και σε άλλη γλώσσα εκτός από τη μητρική, διευρύνοντας έτσι τις πολιτιστικές εμπειρίες τους και αναπτύσσοντας θετικές στάσεις και συμπεριφορές απέναντι στο φαινόμενο της ετερότητας.
6.Εισαγωγή της ενότητας Αγωγή Ζωής στις τάξεις Α΄ έως Δ΄ με στόχο να δίνεται η ευκαιρία στους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά, με βάση τις ανάγκες του σχολείου τους, να εμπλέκονται σε διάφορες διαθεματικές δραστηριότητες και εργασίες (projects) που θα σχετίζονται με θέματα όπως η Αγωγή του Καταναλωτή, η Κυκλοφοριακή Αγωγή, η Διαπολιτισμική Αγωγή, η Περιβαλλοντική Αγωγή κ.λπ., τα οποία θα μπορούν να αντλήσουν από τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα της Αγωγής Υγείας και της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης – Εκπαίδευσης για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Π.Ε. – Ε.Α.Α.).
7.Εισαγωγή των δύο κύριων θεμάτων της Αγωγής Ζωής (Αγωγή Υγείας και Π.Ε. – Ε.Α.Α.) στις τάξεις Ε΄ και Στ΄ ως ξεχωριστά γνωστικά αντικείμενα έτσι ώστε πέρα από τη διαθεματική προσέγγιση, οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά να μπορούν να ασχοληθούν και με πιο εξειδικευμένα θέματα που αναφέρονται στα Προγράμματα Σπουδών των δύο αντικειμένων.
8.Ιδιαίτερη έμφαση σε όλα τα μαθήματα στην καλλιέργεια της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, με στόχο να απαλειφθούν τα φαινόμενα μειωμένης ευχέρειας χρήσης της Νέας Ελληνικής Γλώσσας σε πολλούς τομείς της κοινωνικής ζωής και των επιστημών, που διαπιστώνονται επανειλημμένως, ακόμη και από διεθνείς έρευνες. Με αυτό τον τρόπο, η διδασκαλία και καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας στο σχολείο προσαρμόζεται στα επιστημονικά δεδομένα της εποχής μας και αναβαθμίζεται από απομονωμένο μάθημα πολλών ωρών χωρίς ουσιαστική επίδραση στην κατοπινή γλωσσική ικανότητα των μαθητών, που ήταν μέχρι σήμερα, σε κεντρική διδακτική και μαθησιακή δραστηριότητα του σχολείου που εξασφαλίζει την απόκτηση, κατοχή και άριστη χρήση της Νέας Ελληνικής Γλώσσας από το σύνολο των μαθητών της Κύπρου.
10-06-2011
Author: Σπύρος Σωτηρίου
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΧΑΡΑΥΓΗonline
Labels:
Αρθρογραφία,
Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση,
Κύπρος,
Παιδεία,
ΠΟΕΔ,
Προσωπική Άποψη,
Υπουργός Παιδείας
Γνώσεις δασκάλων σχετικά με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ)
Αικατερίνη Αντωνοπούλου, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
Αγλαΐα Σταμπολτζή, Τμήμα Ένταξης 22ου Δημοτικού Σχολείου Αχαρνών
Σοφία Κουβαβά, Τμήμα Ένταξης 4ου Δημοτικού Σχολείου Γλυφάδας
Περίληψη
Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) είναι μια από τις πιο συχνά αναφερόμενες αναπτυξιακές διαταραχές σε παιδιά και εφήβους. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διαπίστωση των γνώσεων των δασκάλων γύρω από θέματα που αφορούν στη ΔΕΠ-Υ. Στην έρευνα συμμετείχαν 139 δάσκαλοι από 20 δημοτικά σχολεία της Αθήνας και της ευρύτερης περιοχής της Αττικής. Το ποσοστό σωστών απαντήσεων ήταν 61,15%. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι συμμετέχοντες στην παρούσα έρευνα δάσκαλοι φαίνεται να είναι περισσότερο ενήμεροι σχετικά με τη Συμπτωματολογία και τον Ορισμό της ΔΕΠ-Υ και λιγότερο ενημερωμένοι για τα Αίτια και την Αντιμετώπισή της. Οι γνώσεις των δασκάλων δε βρέθηκαν να επηρεάζονται από την ηλικία, τα χρόνια υπηρεσίας και την προηγούμενη διδακτική τους εμπειρία με μαθητές με ΔΕΠ-Υ. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν την ανάγκη επιμόρφωσης των δασκάλων σε γενικά και ειδικά θέματα που αφορούν στη συγκεκριμένη διαταραχή καθώς και τη σπουδαιότητα του ρόλου τους στην υποστήριξη των μαθητών με ΔΕΠ-Υ στη σχολική τάξη.
Εισαγωγή
Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) εμφανίζεται σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας σε ποσοστό από 3% ως 6% (Cantwell, 1996). Τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι η έλλειψη προσοχής, η υπερκινητικότητα και η παρορμητικότητα. Ένα παιδί χαρακτηρίζεται από ΔΕΠ-Υ, όταν εμφανίζει ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά πριν την ηλικία των 7 ετών και για διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών. Τα συμπτώματα παρεμβαίνουν στην καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού, επηρεάζοντας πολλούς τομείς της ζωής του: δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στο σχολείο, δεν υπακούσει σε οδηγίες, κινείται νευρικά, μιλάει αδιάκοπα, διακόπτει τους άλλους, δεν έχει αυτοέλεγχο, δεν μπορεί εύκολα να ξεκινήσει μια εργασία και να την ολοκληρώσει. Πάνω από το 50% των παιδιών που διαγιγνώσκονται με ΔΕΠ-Υ συνεχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα και μετά την εφηβεία (APA, 2000· Cuffe, Moore & McKeown, 2005).
Η διάγνωση της ΔΕΠ-Υ στα παιδιά προσφέρει τη δυνατότητα έγκαιρης εκπαιδευτικής και ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης, ώστε να προληφθούν δευτερογενείς συνέπειες όπως η σχολική αποτυχία, η χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα προβλήματα συμπεριφοράς και οι δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση (Kellner, Houghton & Douglas, 2003· Παπαγεωργίου, 2005· Barkley, 2006). Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι δυνατό να δοκιμαστεί και φαρμακευτική αγωγή (Wicks-Nelson & Israel, 1997· Barkley, 2006). Ωστόσο, η παραπομπή ενός παιδιού για αξιολόγηση προϋποθέτει ότι οι εκπαιδευτικοί διαθέτουν τις βασικές εκείνες γνώσεις που θα τους επιτρέψουν να είναι αποτελεσματικοί τόσο στην υποστήριξη του παιδιού στη σχολική τάξη όσο και στην επικοινωνία τους με γονείς και με διαγνωστικούς φορείς (π.χ. αρμόδιες εκπαιδευτικές ή ιατροπαιδαγωγικές υπηρεσίες).
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
(VIDEO) Κυριακού Πελαγία - Τέσσερα τραγούδια
Κυριακού Πελαγία -
Τέσσερα τραγούδια:
1. Τ’ Αϊ Φιλίππου 2. Ελένη Ελενάρα μου 3.Βάωσε τζιαι ρομάνισε 4. Ο απσεντής
Κυριακή 5 Ιουνίου 2011
Οι ήρωες του χωριού Κυρά
![]() |
Μνημείο των Πεσόντων του 256 Τ.Π.
κατά την Τούρκικη Εισβολή του 1974,
στην Ευρύχου
|
Κώστας Παμής, Χαράλαμπος Θεολόγος, Χαράλαμπος Γεωργίου, Ανδρέας Κυριάκου.
Λίγα λόγια για τον ήρωα Κώστα Παμή και Χαράλαμπο Θεολόγο παραθέτουμε ατη συνέχεια. Για τους ήρωες Χαράλαμπο Γεωργίου και Ανδρέα Κυριάκου δεν βρήκαμε, προς το παρόν, πληροφορίες. Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι συμμετείχαν στις μάχες Καραβά – Λαπήθου τον Αύγουστο του 1974 με το ηρωικό 256 Τάγμα Πεζικού. Εκεί έπεσαν ηρωικά υπέρ πατρίδος. Οι επιζήσαντες των μαχών εκείνων, έφεδροι του 256 Τάγματος Πεζικού έστησαν μεγαλόπρεπο μνημείο προς τιμή των ηρώων συμπολεμιστών τους, στο χωριό Ευρύχου.
![]() |
| Ο ήρωας Κώστας Παμής |
Ο ήρωας Κώστας Παμής, κατάγεται από το κατεχόμενο χωριό Κυρά, της Επαρχίας Λευκωσίας.
Από τον επιμνημόσυνο λόγο του τέως Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Μάριου Καρογιάν, στην κηδεία των λειψάνων του Κώστα Παμή, στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνα – Συνοικισμός «Στρόβολος 2», στις 2/10/2010, ξεχωρίσαμε τα παρακάτω:
«Εκείνο το τραγικό καλοκαίρι του 1974 άφησε τα όνειρα πολλών νέων μας στη μέση. Ο Κώστας είχε το δικό του μερτικό σε αυτήν την αναπάντεχη μοίρα των νέων του 1974.
Το καθήκον, το χρέος προς την πατρίδα τον καλούσε στο μέτωπο. Βρέθηκε μαζί με το ηρωικό 256 Τάγμα Πεζικού στην περιοχή Καραβά-Λαπήθου όπου ο Αττίλας επιχειρούσε λυσσαλέα να διευρύνει το προγεφύρωμά του. Στις 6 Αυγούστου, το 256 Τάγμα Πεζικού αποδεκατίστηκε από τις υπέρτερες πάνοπλες δυνάμεις του εισβολέα. Εκείνη η μέρα έμεινε γνωστή ως «η μέρα που κοκκίνισε η θάλασσα του Καραβά και της Λαπήθου» γιατί πολλοί στρατιώτες του 256 Τάγματος Πεζικού βρέθηκαν στο στόχαστρο των τουρκικών αρμάτων ενώ επιχειρούσαν να διαφύγουν κατά μήκος της παραλίας. Έδωσαν ηρωική μάχη, αλλά οι ισχυρές δυνάμεις του Τούρκου εισβολέα σε εκείνην την περιοχή δεν άφησαν κανένα περιθώριο στους πολιορκημένους στρατιώτες μας να διαφύγουν. Εκείνην τη μέρα συνάντησε και ο Κώστας Παμής το θάνατο και εισήλθε στο πάνθεο των αθανάτων.
Σύμφωνα με τις ενδείξεις από την εξέταση των οστών του, ο Κώστας σκοτώθηκε ενώ υπερασπιζόταν το πάτριο έδαφος απέναντι στις ορδές του Τούρκου επιδρομέα. Έπεσε, με λίγα λόγια, ηρωικά μαχόμενος υπέρ πίστεως και πατρίδος.
Σήμερα, λοιπόν, κηδεύουμε έναν ήρωα της κυπριακής ελευθερίας. Έναν θαρραλέο αγωνιστή που δεν λιποψύχησε και δεν κάμφθηκε μπροστά στην υπεροπλία του Τούρκου εισβολέα. Πολέμησε γενναία. Και έπεσε ηρωικά μαχόμενος.
Για 36 χρόνια η τύχη του αγνοείτο. Μέχρι πρόσφατα που έγινε ανασκαφή στην περιοχή όπου ανακαλύφθηκαν τα οστά του. Η μέθοδος του DΝΑ έδωσε την απάντηση και, παράλληλα, έδωσε ένα τέλος στην τραγική ιστορία ακόμα ενός αγνοουμένου μας.
....................................................................................................................
Αιωνία ας είναι η μνήμη σου Κώστα. Παντοτινή η τιμή και η εκτίμησή μας.».
Για να διαβάσετε όλο τον Επιμνημόσυνο λόγο, παρακαλώ πατήστε εδώ
Ο ήρωας της Κυράς – Χαράλαμπος Θεολόγος
Αναδημοσιεύουμε το δημοσίευμα του SIGMALIVE/Ειδήσεις στις 9/10/2010, για την κηδεία του ήρωα Χαράλαμπου Θεολόγου, από το κατεχόμενο χωριό Κυρά, της Επαρχίας Λευκωσίας:
«Τελευταίο αντίο με καθυστέρηση 36 χρόνων σε ακόμη ένα ήρωα, που πρόταξε τα στήθη τους στους Τούρκους εισβολείς. Πρόκειται για τον μέχρι πρότινος αγνοούμενο, Χαράλαμπο Θεολόγο, από την Κυρά Μόρφου.
Έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδος τον Αύγουστο του 74, πολεμώντας μαζί με τα άλλα παλικάρια του 256 Τάγματος πεζικού ενάντια στους Τούρκους εισβολείς στη μάχη Καραβά-Λαπήθου. Τα οστά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στην κατεχόμενη Λάπηθο.Η κηδεία του Χαράλαμπου Θεολόγου τελέστηκε το μεσημέρι από τον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας στον Στρόβολο. Ο ήρωας τάφηκε στον Τύμβο Μακεδονίτισσας.».
Για να διαβάσετε το άρθρο στο SIGMALIVE/Ειδήσεις, παρακαλώ πατήστε εδώ
Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011
Παρασκευή 27 Μαΐου 2011
Κυριακή 22 Μαΐου 2011
Ο επαίτης ήρωας, Νικηταράς
21/05/2011
![]() |
| Νικήτας Νικηταράς |
Ο Νικήτας Νικηταράς, ήρωας από τους λίγους της Επανάστασης του 1821, πέθανε «στην ψάθα», ως γνωστόν, ζητώντας ελεημοσύνη στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια Αρχή, η οποία χορηγούσε τα «πόστα» στους επαίτες, είχε ορίσει για τον ήρωα - επαίτη μια θέση και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή. Ήταν δε τόση η φτώχια του σχεδόν τυφλού, πλέον, στρατηγού -η πατρίδα δεν του είχε χορηγήσει σύνταξη-, ώστε δεν είχε χρήματα ούτε για ν' αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του.
Η περιπέτεια του μεγάλου ήρωα έφθασε στ' αφτιά πρέσβη Μεγάλης Δύναμης, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του. Έτσι, κάποια στιγμή, απεσταλμένος της πρεσβείας βρέθηκε στο πόστο όπου επαιτούσε ο οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντιλήφθηκε τον ξένο, μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του. «Τι κάνετε, στρατηγέ μου;», ρώτησε ο απεσταλμένος. «Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα», απάντησε περήφανα ο ήρωας. «Μα, εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στο δρόμο;» επέμεινε ο ξένος, που είχε εντολή «να μάθει τι γίνεται». «Η πατρίδα μού έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πώς περνάει ο κόσμος», αντέτεινε ο περήφανος Νικηταράς.
Είδε κι απόειδε ο ξένος και γύρισε να φύγει, χαιρετώντας ευγενικά. Φεύγοντας, όμως, άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες, ώστε να μην προσβάλει τον πένητα στρατηγό. Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί, το ψηλάφησε και φώναξε στον ξένο: «Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το, να μην το βρει κανείς και το χάσεις».
Απ' αυτήν την ιστορία ας πάρουμε γόνιμα εναύσματα.
* Σωτήρα Αμμοχώστου
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΣΗΜΕΡΙΝΗ"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
















