Όταν ξεπεραστεί αυτή η κρίση, ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιστρέψουμε στον κόσμο όπως ήταν…

….και ας προετοιμαστούμε, μαζί με τα παιδιά μας, να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο όπως θα είναι στο μέλλον

"Το μέλλον εξαρτάται από αυτό που κάνετε σήμερα"

Mahatma Gandhi

Για αρκετές εβδομάδες, οι παγκόσμιες ειδήσεις έχουν κορεσθεί από μια ιστορία, μια κοινή ανθρώπινη πραγματικότητα. Όλοι και όλα επηρεάζονται από την πανδημία covid-19 και όλοι πρέπει να προσαρμοστούμε σε μια ξαφνική αλλαγή τρόπου ζωής. Αυτό φυσικά περιλαμβάνει και τον τρόπο που εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας.

Όπως δείχνει ο παρακάτω χάρτης, οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν κλείσει τα σχολεία, ως μέρος των μέτρων τους για τον περιορισμό της επαφής μεταξύ των ανθρώπων και για την επιβράδυνση της εξάπλωσης του ιού. Στην Ιταλία, την ευρωπαϊκή χώρα που πλήγηκε πρώτη από την πανδημία, τα σχολεία έκλεισαν στις 5 Μαρτίου 2020. Την απόφαση αυτή ακολούθησε σύντομα η Αλβανία, η Ελλάδα, η Τσεχία και η Ρουμανία. Τα περισσότερα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά συστήματα έκλεισαν τα σχολεία τους έως τις 16 Μαρτίου 2020. Η τελευταία χώρα που ανακοίνωσε τέτοια μέτρα ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου όλα τα σχολεία, μέχρι τις 20-23 Μαρτίου, είχαν κλείσει τις πόρτες τους.

Δύο ευρωπαϊκές χώρες επί του παρόντος απορρίπτουν την τάση του κλεισίματος των σχολείων για τα δημοτικά και τα γυμνάσια. Η Σουηδία και η Ισλανδία βασίζονται σε αυστηρότερα μέτρα κοινωνικής απομάκρυνσης και υγιεινής για την πρόληψη της περαιτέρω μετάδοσης του ιού – αλλά τα ιδρύματα ανώτερης δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης υποχρεούνται να κλείσουν.

Σε άλλα μέρη της Ευρώπης, η μαθησιακή υποστήριξη παρέχεται με διάφορους τρόπους: μέσω βιβλίων και υλικών που λαμβάνονται από το σχολείο;  μέσω διάφορων πλατφορμών ηλεκτρονικής μάθησης που επιτρέπουν στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές να δουλεύουν και να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και με τη βοήθεια ταχέως ανεπτυγμένων εθνικών τηλεοπτικών προγραμμάτων ή μαθημάτων σε πλατφόρμες κοινωνικών μέσων. Ορισμένα εκπαιδευτικά συστήματα ανακοίνωσαν μακρές διακοπές στην αρχή του κλεισίματος των σχολείων, έτσι ώστε να προετοιμαστούν καλύτερα για αυτή την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, σήμερα πάντως όλες οι ευρωπαϊκές χώρες υιοθετούν την εκπαίδευση από απόσταση.

Δεν είναι σαφές πόσο θα διαρκέσει αυτή η κατάσταση. Μια χώρα - η Μάλτα - έχει ήδη ανακοινώσει ότι τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά μέχρι το τέλος του σχολικού έτους (30 Ιουνίου 2020). Η Φινλανδία επέκτεινε πρόσφατα τους περιορισμούς στη διδασκαλία στην τάξη έως τις 13 Μαΐου και ετοιμάζεται να κλείσει το σχολείο μέχρι το τέλος του τετραμήνου (30 Μαΐου 2020), εάν κριθεί απαραίτητο. Φαίνεται πιθανό ότι άλλες χώρες θα κάνουν παρόμοιες ανακοινώσεις τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες.

Το σενάριο του παρατεταμένου κλεισίματος του σχολείου ασκεί νέες πιέσεις στους γονείς - οι εργαζόμενοι που φεύγουν από το σπίτι κάθε μέρα, αυτοί που εργάζονται μέσω τηλεδιασκέψεων και οι άνεργοι. Ενώ συχνά η εμπειρία του να περνάς περισσότερο χρόνο μαζί μπορεί να φέρει τις οικογένειες πιο κοντά - τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά - σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει εντατικοποίηση της αρνητικής οικογενειακής δυναμικής.

Οι συνέπειες του κλεισίματος του σχολείου που ενδεχομένως επεκτείνονται έως το τέλος της σχολικής χρονιάς, μπορούν να γίνουν αισθητές στην καρδιά των εκπαιδευτικών συστημάτων. Τα ερωτήματα σχετικά με την ταξινόμηση και αξιολόγηση της προόδου και την οργάνωση των τελικών εξετάσεων ή των εθνικών δοκιμασιών, θα γίνουν σύντομα μια σημαντική πρόκληση πολιτικής. Πώς θα καθοριστεί η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση το επόμενο έτος εάν οι τελειόφοιτοι μαθητές δεν είναι σε θέση να μελετήσουν επαρκώς ή να αξιολογηθούν δίκαια;

Εκτός από αυτές τις ανησυχίες, υπάρχουν ευρύτερες κοινωνικές επιπτώσεις των υφιστάμενων ρυθμίσεων. Μερικοί γονείς δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν αποτελεσματικά τη μάθηση των παιδιών τους και αυτό αναμφίβολα επιδεινώνει τις επιπτώσεις των εκπαιδευτικών ανισοτήτων. Ορισμένα εκπαιδευτικά συστήματα προβλέπουν ήδη ότι οι μειονεκτούντες μαθητές θα αγωνιστούν να προσαρμοστούν στην τρέχουσα πραγματικότητα, με λιγότερη πρόσβαση στα μαθησιακά υλικά, συμπεριλαμβανομένων των διαδικτυακών πλατφορμών, και με λιγότερη υποστήριξη.

Ενώ πολλές χώρες επανεξετάζουν την κατάσταση κάθε δύο εβδομάδες, οι περισσότερες έχουν εκδώσει οδηγίες που παρατείνονται μέχρι την επόμενη εξαγγελία. Η πρόσφατη ad hoc συλλογή δεδομένων του Δικτύου ΕΥΡΥΔΙΚΗ, δείχνει ότι στην Ευρώπη τα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι σήμερα κλειστά μέχρι το τέλος των εαρινών διακοπών. Σύμφωνα με την έκθεση για την οργάνωση του σχολικού έτους στην Ευρώπη, οι εαρινές διακοπές συνήθως πραγματοποιούνται γύρω από Καθολικές ή Ορθόδοξες διακοπές για το Πάσχα και ολοκληρώνονται γύρω στις 12/13 Απριλίου ή 19 Απριλίου (εβδομάδα 16-17). Εν τω μεταξύ, σε ορισμένες χώρες - ιδιαίτερα σε αυτές της βόρειας Ευρώπης, η σχολική χρονιά θα τελειώσει τον Ιούνιο. Επομένως, η προοπτική των μαθητών να μην επιστρέψουν στο σχολείο αυτό το ακαδημαϊκό έτος είναι πολύ ρεαλιστική.

Αν και πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου κρίση που έχει προκαλέσει υψηλά επίπεδα άγχους, είναι επίσης μια στιγμή όπου όλοι λειτουργούμε διαφορετικά και μαθαίνουμε από την εμπειρία. Η ικανότητα των ανθρώπων να προσαρμόζονται γρήγορα στην εργασία και την εκπαίδευση των παιδιών στο σπίτι είναι εξαιρετική και θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που έχουμε την τεχνολογία υπέρ μας. Όταν ξεπεραστεί αυτή η κρίση, ας ελπίσουμε ότι δεν θα επιστρέψουμε στον κόσμο όπως ήταν και ας προετοιμαστούμε, μαζί με τα παιδιά μας, να αντιμετωπίσουμε τον κόσμο όπως θα είναι στο μέλλον.

Σημειώσεις: Ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα θεωρείται κλειστό όταν οι κανονικοί μαθητές / φοιτητές δεν επισκέπτονται χώρους εκπαίδευσης έξω από το σπίτι. Καταστάσεις όπου τα κτίρια παραμένουν ανοιχτά σε παιδιά βασικών εργαζομένων δεν επηρεάζουν αυτόν τον ορισμό του κλεισίματος. Οι ημερομηνίες κλεισίματος περιλαμβάνουν το κλείσιμο λόγω Covid-19 και κάθε είδους επόμενη σχολική ή δημόσια αργία.

Φινλανδία: οι τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου παραμένουν ανοιχτές, αλλά η κυβέρνηση συμβουλεύει τους γονείς ότι, όποτε είναι δυνατόν, τα παιδιά πρέπει να μένουν στο σπίτι και να χρησιμοποιούν εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Συγγραφείς: Akvilė Motiejūnaitė-Schulmeister και David Crosier, Εκτελεστικός Οργανισμός Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Μέσων και Πολιτισμού (EACEA)

Μετάφραση στα Ελληνικά:  Εθνική Μονάδα ΕΥΡΥΔΙΚΗ Κύπρου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: ΠαιδείαNews

Οι τάξεις τρόμος

ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 22/04/2019 (τελευταία ενημέρωση 15:07)

Σε όλα ανεξαιρέτως τα κυπριακά σχολεία υπάρχουν οι λεγόμενες «τάξεις τρόμος». Για να κάνουν μάθημα εκεί μέσα οι δάσκαλοι ή οι καθηγητές πρέπει να έχουν μαγικές δυνάμεις, και αφού κανένας δεν είναι Ιησούς Χριστός ούτε Βελζεβούλ, το μάθημα πολύ απλά είναι αδύνατο να γίνει. Αν σας πουν πως υπάρχει σχολείο στην κυπριακή επικράτεια χωρίς τέτοιες τάξεις να ξέρετε πως αυτός που σας το λέει είναι χυδαίος ψεύτης. Η τρομερή λοιπόν τάξη δημιουργείται συνήθως τυχαία.

Τρεις μαθητές κατάπελλοι μπορούν να διαλύσουν τους 25. Διότι ο καθένας έχει από δύο φίλους ή θαυμαστές -δυνάμει κατάπελλους- και έτσι πανεύκολα εκκολάπτονται από το πουθενά εννέα. Το φαινόμενο εντοπίζεται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Μαθητές που παουρίζουν ξαφνικά απ’ το πουθενά, που σφυρούν, που χτυπούν τα χέρια τους στο θρανίο την ώρα που η καημένη η φιλόλογος διαβάζει τον Σεφέρη, που τη βρίζουν αν τους κάνει παρατήρηση, που τη δέρνουν αν τους ξανακάμει, μαθητές που χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο στη μέση των Μαθηματικών, που φτύνουν, που χασκογελούν, που σχίζουν βιβλία, που βάλουν μάσκουλα μέσα στην τάξη, μαθητές που κοιμούνται κανονικότατα την ώρα της Ιστορίας, που σπάζουν τα θρανία, που γράφουν στους τοίχους, που κλάνουν, που τραβούν τα μαλλιά του μπροστινού τους, που ανάβουν τσιγάρο στην τάξη δήθεν κρυφά και βάλε, μπορεί κανείς να γράφει για ώρες.

Αυτοί οι μαθητές δεν αφήνουν κανέναν να κάνει μάθημα. Ούτε τους συμμαθητές τους να παρακολουθήσουν. Και κανένας δεν μπορεί να τους κάνει τ-ί-π-ο-τ-α. Η ύπαρξη τούτων των κολασμένων τάξεων είναι γνωστή σε όλους. Στους καθηγητές που το λένε συνέχεια στους βοηθούς διευθυντές, στους διευθυντές που τους το λένε οι βοηθοί, στους επιθεωρητές που τους το λένε οι διευθυντές (περίπου αυτό, αφού πολλοί διευθυντές το χώννουν γιατί φοβούνται τη δυσφήμιση), και τέλος στο υπουργείο όπου… κάπως τα μεταφέρουν οι επιθεωρητές. Επίσης είναι γνωστό στους γονείς της τάξης, στον σύνδεσμο, στο χωριό και στον ιερέα της περιοχής. Στις τάξεις αυτές «διδάσκουν» συνήθως οι… «προβληματικοί» καθηγητές/καθηγήτριες.

Δεν θα δεις βοηθό να διδάσκει σε τάξη τρόμο αφού αυτοί είναι μιλημένοι (δηλαδή ενημερωμένοι) από πριν και φροντίζουν να σπρώξουν στην κόλαση κανέναν παράξενο καθηγητή ανυποψίαστο ή καμιά πρωτοδιόριστη δασκάλα που φτερουγίζει η ψυχή της γεμάτη ελπίδα και όνειρα για τα αθώα παιδάκια. Μέχρι βέβαια που πολύ γρήγορα τα αθώα αυτά παιδάκια θα δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Ένα πρόσωπο παντελώς χαμένο και άγριο, σε ένα σύστημα εκπαιδευτικό που δεν έχει να προσφέρει καμία απολύτως λύση, εκτός από κάποιες -δικαιολογημένες- αποβολές όταν φτάνει στο αμήν. Στο δημοτικό όπου δεν υπάρχει καμία ποινή οι δάσκαλοι κλαίνε και θρηνούν κάθε πρωί που θα μπουν σε αυτό το καζάνι. Κάποιοι δε που πήγαν να το παίξουν Ράμπο και έφτασαν στο σημείο να θέλουν να δώσουν ξύλο στους κατάπελλους, σύντομα λούθηκαν τα κλάματα από την κατάντια τους και θυμήθηκαν και θυμούνται ακόμα την τελευταία μέρα του μήνα που θα πληρωθούν να πάνε σπίτι τους να πληρώσουν τα δάνειά τους και να ψωνίσουν για τα παιδιά τους.

Αυτές τις τάξεις τις είπαν οι ειδικοί «τάξεις μεικτής ικανότητας» και από τότε που το είπαν ξεκίνησε η ιστορία. Το σύστημα είναι μπλοκαρισμένο. Το ίδιο και τα ανισόρροπα αυτά παιδιά που κανένας, μα κανένας, δεν έχει βρει τη λύση να τα εκπαιδεύσει. Μια δασκάλα που είδε τον οχτάχρονο Γιώργο να πηδά με μανία πάνω στο καπό του αυτοκινήτου της γιαγιάς του και να βρίζει κάτι κοριτσάκια την ώρα που σχόλαγαν, βγήκε έξω από το σχολείο να του κάνει μια παρατήρηση να σταματήσει. Η γιαγιά την πλησίασε και της έκανε παρατήρηση – γιατί να του πεις τι να κάμει, εμείς έτσι θέλουμε να τον μεγαλώνουμε, ελεύθερο! Η δασκάλα σιώπησε και κοίταξε ακόμα μια φορά το κενό. Και για να τελειώνουμε, πολλοί εκπαιδευτικοί που διδάσκουν σε τέτοιες τάξεις κρίθηκαν από τους ειδικούς «μη επαρκείς» επειδή δεν βρίσκουν τις λύσεις να τα καταφέρουν.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ "ΠΟΛΙΤΗΣ"

Τραγωδία στην επ. Λάρνακας – Νεκρός σε πάρτι 15χρονος

Τελευταία Ενημέρωση: 15 Απριλίου 2019, 8:48 πμ
 
Τραγωδία συγκλονίζει μικρή κοινότητα στην επαρχία Λάρνακας. 15χρονος μαθητής Γυμνασίου από την κοινότητα έχασε τη ζωή του χθες τα ξημερώματα υπό τραγικές συνθήκες.

Συγκεκριμένα, ο 15χρονος μαζί με φίλους του βρισκόταν σε σπίτι της κοινότητας όπου υπήρχε παιδικό πάρτι. Λίγο μετά τη 1 βγήκε έξω στο γρασίδι και έκανε εμετό, σύμφωνα με πληροφορίες.

Ακολούθως, κάθισε στο γρασίδι και σύμφωνα με κάποιες μαρτυρίες φαινόταν να ρογχάλιζε, καθώς ακουγόταν ρόγχος. Όταν πέρασε λίγη ώρα και ο 15χρονος δεν συνερχόταν, οι φίλοι του κάλεσαν σε βοήθεια και στη σκηνή έσπευσε πατέρας άλλου παιδιού που είναι αστυνομικός.

Παρά τις προσπάθειές του ωστόσο, όσο και του προσωπικού του ασθενοφόρου που έσπευσε στο σπίτι, δυστυχώς ο 15χρονος δεν επανάκτησε τις αισθήσεις του.

Στη σορό του αναμένεται να διενεργηθεί νεκροψία σήμερα και επίσημα ο θάνατός του αποδίδεται σε φυσικά αίτια. Ωστόσο θα διερευνηθεί το ενδεχόμενο ο 15χρονος να εξέπνευσε λόγω ασφυξίας που προκλήθηκε από εισρρόφηση εμεσμάτων.

Ακόμα πιο τραγική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι ο 15χρονος είναι το μοναχοπαίδι της οικογένειας.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: Philenews




Γονείς Παναγιώτη: Τον κορόιδευαν για τον σωματότυπό του

Τελευταία Ενημέρωση: 19 Απριλίου 2019, 5:49 μμ
 
«Ναι το μωρό μας δεχόταν μπούλινγκ. Τον κοροΐδευαν, τον πείραζαν για τον σωματότυπό του». Δυο λόγια μεστά, που με κόπο βγαίνουν μέσα από τον βαθύ πόνο που βιώνουν, από τον Θεοδόση και τη Χαμπούλα Στεφανή, από τους Τρούλους. Τους χαροκαμένους γονείς του 16χρονου Παναγιώτη, που έχασε τη ζωή του ενώ βρισκόταν σε εφηβικό πάρτι, σε σπίτι της κοινότητας, με συνομίληκους φίλους του.


Ο κ. Θεοδόσης αρχικά δεν ήθελε να μας πει ούτε λέξη. Η κ. Χαμπούλα, κοντοστάθηκε στην παρατήρησή μας, να μιλήσουν για το φαινόμενο του μπούλινγκ ανάμεσα στους εφήβους, ελπίζοντας να ταρακουνήσουν τους αρμοδίους. Αυτό λύνει κάπως τη γλώσσα του κ. Θεοδόση, που μαζί με τη σύζυγό του βίωσαν την τραγωδία να κηδεύει ο γονιός το παιδί του.

«Δεν πρέπει να επιτρέπουμε στους έφηβους να πίνουν στα πάρτι. Τούτο μόνο έχω να πω στους γονείς», ψιθυρίζει μέσα από τα πικραμένα του χείλη ο πατέρας του Παναγιώτη. «Τον πείραζαν για τον σωματότυπό του. Ερχόταν σπίτι και μας το έλεγε», επαναλαμβάνει η μητέρα του. Μαζί παραδέχονται πως «αν ο γιος τους ήταν από εκείνα τα παιδιά που γύριζαν το χέρι τους, που δεν ανέχονται τα πειράγματα», ίσως να μην έφταναν στην τραγωδία. Μα ο Παναγιώτης τους, που με τόσες προσπάθειες κατάφεραν να φέρουν στη ζωή πριν από 16 χρόνια, ήταν από εκείνα τα καλοπροαίρετα παιδιά που δεν αντιδρούσε στα πειράγματα.

Στην τοπική κοινωνία των Τρούλων, κάποιοι αναφέρονται σε συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς, με προσβλητικά επίθετα, που δεχόταν από κάποιους συνομίληκους και συμμαθητές του, στην Τεχνική Σχολή Λειβαδιών, ο Παναγιώτης. Λίγο - πολύ τα γνωρίζουν και οι γονείς του, στους οποίους εκμυστηρευόταν τον προσωπικό του Γολγοθά. Δεν είναι το περιεχόμενο των χαρακτηρισμών που έχει πλέον σημασία αλλά το αποτέλεσμα του μπούλινγκ.

Άρχισαν ανακρίσεις για το θάνατο του 16χρονου Παναγιώτη

Έπιασε δουλειά το ΤΑΕ Λάρνακας αναφορικά με τις συνθήκες θανάτου του 16χρονου μαθητή, ο οποίος έχασε τη ζωή του το περασμένο Σάββατο κατά τη διάρκεια πάρτι και τις πληροφορίες ότι αυτός έπεσε κατ’ επανάληψη θύμα bulling.
Μετά από οδηγίες του Αρχηγού Αστυνομίας Ζαχαρία Χρυσοστόμου, στο ΤΑΕ Λάρνακας συστάθηκε ανακριτική ομάδα η οποία άρχισε να εξετάζει την υπόθεση και σύμφωνα με πληροφορίες του «Φ» από αστυνομική πηγή, θα διερευνήσει όλες τις παραμέτρους γύρω από την υπόθεση. Καταθέσεις θα ληφθούν πρώτα από το οικογενειακό περιβάλλον του 16χρονου Παναγιώτη, ώστε να δοθούν στοιχεία για το πάρτι αλλά και κατά πόσον γνώριζαν αν ήταν θύμα bulling.

Η έρευνα θα επεκταθεί και στο σχολικό περιβάλλον του και στο τέλος θα καλύψει τα πρόσωπα που βρίσκονταν μαζί του στο πάρτι. Η Αστυνομία κατέχει πληροφορίες ότι κάποιοι προέτρεπαν τον 16χρονο να καταναλώσει αλκοόλ με το ζόρι, κάτι που θα διερευνηθεί όπως και άλλες αναφορές, ενώ δεν αποκλείεται αν αυτό απαιτηθεί, να παραληφθούν προσωπικά του αντικείμενα (κινητό τηλέφωνο ή ηλεκτρονικός υπολογιστής) σε μια προσπάθεια να διαπιστωθεί κατά πόσο δεχόταν οποιουδήποτε είδους απειλές. Στο μεταξύ, συνάντηση με τον Αρχηγό Αστυνομίας θα έχει σήμερα η Συνομοσπονδία Οργανωμένων Γονέων, σύμφωνα με τον πρόεδρό της Κυριάκο Νικηφόρου.

Οι γονείς εμφανίζονται αναστατωμένοι μετά το τραγικό συμβάν και αναμένεται ότι κατά τη συνάντηση θα συζητηθούν μεταξύ άλλων, η κατανάλωση αλκοόλ και εξαρτησιογόνων ουσιών από τους εφήβους. «Θα ζητήσουμε από τον Αρχηγό να δώσει τέτοιες οδηγίες ούτως ώστε για το θέμα του αλκοόλ για το οποίο υπάρχει και ξεκάθαρη νομοθεσία, να εφαρμοστεί και η Αστυνομία με εφόδους να ζητήσει εφαρμογή από αυτούς που παρανομούν», δήλωσε χθες ο κ. Νικηφόρου μιλώντας στον Active.

Αρκετές καταγγελίες για bulling 

Στο Γραφείο Καταπολέμησης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Αστυνομίας έχουν γίνει αρκετές καταγγελίες για το φαινόμενο bulling μέσω διαδικτύου. Όπως δήλωσε στον «Φ» ο υπεύθυνός του Γραφείου Ανδρέας Αναστασιάδης, είναι ένα φαινόμενο που δυστυχώς κάποιες φορές υπάρχει συνεχής παρενόχληση ανήλικου με κάποια αρνητικά αποτελέσματα. Τα παιδιά απομονώνονται, ανέφερε, φοβούνται να βγαίνουν έξω από το σπίτι και οι σχολικές επιδόσεις μειώνονται. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, πρόσθεσε, προσπαθούμε να επέμβουμε άμεσα για αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού και να βοηθήσουμε ανήλικους - θύματα. Υπάρχουν παράλληλα συνεργασίες με διάφορους άλλους φορείς/οργανισμούς, όπου αν το παιδί χρειάζεται ψυχολογική στήριξη ή άλλη βοήθεια, τότε θα επιληφθούν του προβλήματος.

  Μιχάλης Χατζηβασίλης, Πάμπος Βάσιλας
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:   Philenews 



ΠΗΓΗ ΒΙΝΤΕΟ: AlfaNews Live

Πιο σοκαριστικό το τρίτο βίντεο εκφοβισμού του 16χρονου μαθητή: Τον ανάγκαζαν να βρίζει

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 08/05/2019 (τελευταία ενημέρωση 15:50)

Βίντεο μόλις πέντε δευτερολέπτων που κατέχει ο «Π», ωστόσο για λόγους ηθικής και δεοντολογίας δεν θα δημοσιοποιήσει -παρόλο που θα μπορούσε να αποτελέσει χαστούκι αφύπνισης για την κοινωνία, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς- επιβεβαιώνει τον εκφοβισμό που δεχόταν από άλλους νεαρούς ο 16χρονος μαθητής Παναγιώτης Στεφανή από τους Τρούλλους. Ο τραγικός θάνατος του οποίου (ασφυξία από εισρόφηση εμεσμάτων μετά από κατανάλωση αλκοόλ) σε εφηβικό πάρτι στην κοινότητά του τα ξημερώματα της 14ης Απριλίου συγκλόνισε το παγκύπριο. Πέρασε ωστόσο σε δεύτερη μοίρα υπό το φως της πρωτοφανούς υπόθεσης με τον καθ’ ομολογίαν κατά συρροήν δολοφόνο Νίκο Μεταξά.

Στο βίντεο για το περιεχόμενο του οποίου ενημερώσαμε χθες τις ανακριτικές αρχές και είναι ήδη στη διάθεσή τους, όπως και άλλα δύο που προβλήθηκαν από τον Alpha προ ημερών, ο 16χρονος δέχεται οδηγίες «1,2,3 πάμε» για να εξυβρίσει συγκεκριμένο κόμμα και πολιτικό. «Και ποια άλλη;» ακούγεται πάλι να λέει ο λήπτης του βίντεο σε τοποθεσία που προδίδει το μεγάλο κτήριο στο φόντο, με τον μαθητή σε στάση προσοχής και με αμηχανία να βρίζει και συγκεκριμένη ομάδα (προφανώς αυτήν που στήριζε). Ακολούθως κάνει κινήσεις ανακούφισης στο άκουσμα τού «είσαι καθηγητής» και στο τέλος του μαρτυρίου που καταγραφόταν στο κινητό. Παρότι δεν είμαστε σε θέση να διασταυρώσουμε την πληροφορία, το βίντεο, όπως υποστηρίζουν αυτοί που μας το παρέδωσαν με στόχο να μην περάσει κανένα άλλο παιδί τέτοιο μαρτύριο, ίσως να τραβήχθηκε μία μέρα πριν από το εφηβικό πάρτι που στοίχισε τη ζωή στον Στεφανή.

Το εν λόγω βίντεο, όπως και τα δύο άλλα που προβλήθηκαν και περιέχουν εικόνες και στοιχεία που καταδεικνύουν το μπούλινγκ που δεχόταν -φαίνονται νεαροί να σπρώχνουν και να ρίχνουν τον άτυχο Παναγιώτη στο πάτωμα και να τον εξαναγκάζουν να πιει ποτό- αποτελεί μέρος του μαρτυρικού υλικού.

Όπως δε πληροφορείται ο «Π», εντός των ημερών ολοκληρώνεται το έργο της πενταμελής ανακριτικής ομάδα (απομένουν κάποιες καταθέσεις και ανακρίσεις) που συστάθηκε στο ΤΑΕ Λάρνακας και θα αποταθεί στον γενικό εισαγγελέα με τον ογκώδη φάκελο της υπόθεσης για οδηγίες ως προς τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης, δηλαδή κατά πόσο δικαιολογείται ή όχι η ποινική δίωξη κάποιων ατόμων.

Κλειδί στην όλη υπόθεση και τα αποτελέσματα των τοξικολογικών εξετάσεων που έγιναν σε δείγματα τα οποία λήφθηκαν από τη σορό του ανήλικου μαθητή.

Μετά τον Βαγγέλη ξανά στο προσκήνιο
Θύμα σχολικού εκφοβισμού χαρακτηρίστηκε από την Ελληνική Αστυνομία και ο 20χρονος Βαγγέλης Γιακουμάκης, ο οποίος σύμφωνα με τις σχετικές έρευνες αποτέλεσε θύμα επαναλαμβανόμενων και βάναυσων επιθέσεων εκφοβισμού από συμφοιτητές του λόγω του ήπιου και κλειστού χαρακτήρα του και των μειωμένων ψυχολογικών αντιστάσεων, για μεγάλο χρονικό διάστημα από την ανοχή των αρμόδιων αρχών. Ο θάνατός του συγκλόνισε την Ελλάδα και έφερε με τον πιο βίαιο τρόπο στο προσκήνιο ξανά το θέμα του bullying.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (1999), ο σχολικός εκφοβισμός και οι διαστάσεις του ορίζονται ως η χρήση της φυσικής δύναμης ή της απειλής εναντίον ενός μεμονωμένου ατόμου ή κατά μιας ομάδας, που μπορεί να οδηγήσει στον θάνατο, στον τραυματισμό ή στη γένεση ψυχολογικών διαταραχών. Ειδικότερα, ο σχολικός εκφοβισμός (bullying) ορίζεται ως η κατάσταση κατά την οποία ασκείται απρόκλητη, συστηματική, επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός του σχολείου. «Ένας μαθητής γίνεται αντικείμενο εκφοβισμού ή θυματοποιείται όταν υποβάλλεται, κατ’ επανάληψη και κατ’ εξακολούθηση, σε αρνητικές ενέργειες από έναν ή περισσότερους άλλους μαθητές» (Olweus, 1986, 1991).

Εξ αφορμής της υπόθεσης του 16χρονου μαθητή στην Κύπρο η Παγκύπρια Συνομοσπονδία Ομοσπονδιών Συνδέσμων Γονέων Δημόσιων Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης από την πρώτη στιγμή κάλεσε την Αστυνομία να προβεί στην άμεση διερεύνηση των πληροφοριών για μπούλινγκ που φαίνεται να δεχόταν από συνομήλικούς του ο Παναγιώτης Στεφανή.

Των πιο πάνω λεχθέντων δέον να τονιστεί ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει κάποια εξειδικευμένη νομοθεσία εναντίον του σχολικού εκφοβισμού, συνεπώς στην προκειμένη περίπτωση η Αστυνομία καλείται με τις ανακρίσεις να στοιχειοθετήσει τυχόν άλλα ποινικά αδικήματα που μπορεί να προκύπτουν αν και εφόσον οι ύποπτοι είναι πάνω από την ηλικία ποινικής ευθύνης. Περαιτέρω ακόμη και αν υπήρχε ειδική νομοθεσία προέχει, τονίζουν στον «Π» νομικοί κύκλοι, η δημιουργία ενός συστήματος για αποκατάσταση ανήλικων παραβατών (στο παρελθόν ονομάζονταν αναμορφωτήρια) το οποίο είναι και υποχρέωσή μας που πηγάζει από ευρωπαϊκή Οδηγία.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ "ΠΟΛΙΤΗΣ" Ημερομηνία αναδημοσίευσης 9/5/2019

Η καταιγίδα των εγκυκλίων συνεχίζεται και τον Οκτώβριο, Μιχάλης Πόλης

Η καταιγίδα των εγκυκλίων συνεχίζεται και τον Οκτώβριο

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ Α. ΠΟΛΗ*

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε καταμετρήσει τις εγκυκλίους του μηνός Σεπτεμβρίου 2017 για να καταδείξουμε την αυξημένη γραφειοκρατία με την οποία πλήττεται η Δημοτική Εκπαίδευση. Τον πρώτο μήνα του σχολικού έτους είχαμε καταμετρήσει πενήντα τέσσερις (54) εγκυκλίους, οι οποίες περιλάμβαναν εκατό εφτά (107) έγγραφα με συνολικό όγκο τριακόσιες ενενήντα πέντε (395) σελίδες.

Ο καταιγισμός των εγκυκλίων συνεχίζεται και τον Οκτώβριο. Κατά τη διάρκεια των είκοσι δύο (22) εργάσιμων ημερών του δεύτερου μήνα του σχολικού έτους 2017-2018 μέτρησα πενήντα εννιά (59) εγκυκλίους, οι οποίες περιλάμβαναν εκατό είκοσι (120) έγγραφα word, pdf, power point και excel συνολικής έκτασης τριακόσιων ογδόντα εννιά (389) σελίδων. Κατά μέσο όρο 17,68 σελίδες ανά εργάσιμη ημέρα. Ένας πρωτοφανής όγκος ανακοινώσεων, επιμορφώσεων, εντολών, δράσεων, προγραμμάτων, διαγωνισμών, νέων καθηκόντων που προκύπτουν από νομοθεσίες που ψηφίζει η βουλή και άλλων εγγράφων  πλήττει  τα σχολεία. Μαζί με τα άλλα πάγια καθήκοντα της βασικής εγκυκλίου της 3^ης  Αυγούστου 2017, τη διδασκαλία, την παραβατικότητα, τις απαιτήσεις προϊσταμένων και γονιών, τις καταγγελίες εις βάρος δασκάλων για ψύλλου πήδημα δημιουργείται ένα ασφυκτικό περιβάλλον υπερέντασης εργασίας, άγχους και φόβου που κάνει το προσωπικό να μοιάζει με ζαλισμένα κοτόπουλα και διασφαλίζει ότι οι εκπαιδευτικοί θα είναι εσαεί οι καλύτεροι πελάτες των γιατρών.

Η αρχή της συγκέντρωσης των δυνάμεων

Η εκπαίδευση όπως και κάθε άλλη οργανωμένη δραστηριότητα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της συγκέντρωσης των δυνάμεων και της επικέντρωσης τους στην επίτευξη ελαχίστων, πλην ουσιωδών στόχων, που πρέπει  να μετρούνται στα δάκτυλα της μίας χειρός για να δίνεται η δέουσα προσοχή στον καθένα. Είναι αδύνατον να είσαι παντού και πάντοτε ισχυρός αλλά πρέπει να είσαι ισχυρός στο σωστό τόπο και στο σωστό χρόνο για να πετύχεις το ουσιώδες. Εν προκειμένω τα παιδιά της προεφηβικής ηλικίας χρειάζονται λιγότερα και πιο απλά βιβλία, λιγότερη ύλη, περισσότερες ευκαιρίες για παιγνίδι και μια επαναλαμβανόμενη και αδιατάρακτη ρουτίνα μάθησης. Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως. Μόνο τότε θα έχουμε ελπίδες για την επίτευξη αποτελεσμάτων. Χρειαζόμαστε να επικεντρωθούμε:

1. Στην επίτευξη των βασικών γνώσεων με περισσότερη επανάληψη, λιγότερα βιβλία και λιγότερη εκπαιδευτική θεωρία.
2. Καταπολέμηση της παραβατικότητας για να μπορούν τα σχολεία να λειτουργούν.
3. Προστασία των σχολείων από τις παρεμβάσεις τρίτων φορέων που ενεργούν ως επιπλέον εντολοδότες και θέλουν να διοικούν τα σχολεία εξωθεσμικά και από το παράθυρο.

Ας μας αφήσουν επιτέλους να επικεντρωθούμε στη διδασκαλία και στην εφαρμογή του αναλυτικού προγράμματος. Όλη αυτή η κατασπατάληση δυνάμεων και η γραφειοκρατία, οι διαγωνισμοί, οι δράσεις και οι δραστηριότητες που βροχηδόν πέφτουν πάνω μας οδηγούν σε σύγχυση, υπερένταση, αποπροσανατολισμό, έλλειψη εμβάθυνσης και τελικά σε καταβαράθρωση του δημόσιου σχολείου. Τα διαλείμματα των δέκα λεπτών είναι ασφυκτικά μικρά για τα παιδιά και οι επτά περίοδοι ημερησίως είναι πολλές. Ένα ημερήσιο πρόγραμμα που θα περιείχε έξι περιόδους των σαράντα πέντε(45) λεπτών και δύο διαλείμματα των είκοσι πέντε(25)  λεπτών  θα συνιστούσε ένα ανθρώπινο πρόγραμμα για παιδιά και δασκάλους. Τα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος θα έπρεπε να μειωθούν σε μονοψήφιο αριθμό.

Η μεγάλη εικόνα

Πρέπει επιτέλους κάποιος νους να προσπαθήσει να συλλάβει τη μεγάλη εικόνα. Ποιοι, πότε και με ποια μέσα θα επιτελέσουν όλες αυτές οι σκόρπιες ασύνδετες δράσεις και πώς αυτές συμβάλλουν στην επίτευξη ενός κεντρικού σκοπού; Κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να απαντήσει τα ουσιώδη αυτά ερωτήματα.

Συνολικά μέσα στους δύο πρώτους μήνες του σχολικού έτους απεστάλησαν δια του διαδικτύου εκατό δεκατρείς εγκύκλιοι  που καλύπτουν εφτακόσιες ογδόντα τέσσερις (784) σελίδες. Πάλι καλά που δεν  τις παίρνουμε με το ταχυδρομείο γιατί θα έπρεπε να κόψουν αναρίθμητα δέντρα για να παράγουν όλο αυτό το χαρτί.  Τουλάχιστον εμείς μπορούμε να επιλέξουμε ποιες αξίζει τον κόπο να τυπώσουμε. Πότε να διαβάσει κάποιος όλο αυτά τα κείμενα, πότε να μετουσιώσει τις οδηγίες σε πράξη και πόση ενέργεια να του μείνει για να μάθει στα παιδιά γράμματα, να τα φρονηματίσει και να τους δώσει ηθικές κατευθύνσεις;   

Γιατί όλη αυτή η γραφειοκρατία; Δεν έχουμε τίποτε άλλο να κάνουμε στα σχολεία;  Δεν μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας πιο απλή, ευτυχισμένη και συνάμα παραγωγική;

Υστερόγραφο

Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του σχολείου είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία αφού επιπλέον εγκύκλιοι, οδηγίες και εντολές έρχονται μέσω αυτού. Αλίμονο αν περάσει μια μέρα χωρίς να το ελέγξω! Νιώθω σαν το φανατικό οπαδό τηλεοπτικής σειράς που χάνει επεισόδια! Τα στατιστικά στοιχεία που ανάφερα πιο πάνω δεν περιλαμβάνουν το Email . Αν μετρούσα και αυτά τα έγγραφα ο συνολικός αριθμός των σελίδων της διμηνίας Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου θα ξεπερνούσαν τις χίλιες! (1000)

Μέλος ΔΣ ΑΚΙΔΑ 2017-2020

ΠΗΓΗ: www.paideia-news.com

“Το μυαλό δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει, αλλά μια φωτιά που πρέπει ν’ ανάψει”

Του Γιώργου Δημοσθένους

H πιο πάνω ρήση του Έλληνα ιστορικού Πλούταρχου, οριοθετεί το παιδαγωγικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να λαμβάνουν χώρα οι διαδικασίες μάθησης, εκπαίδευσης και διδασκαλίας. Αυτή η φωτιά για μάθηση, για διερεύνηση και δημιουργία, υπάρχει μέσα στον κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα ηλικίας και δεν μπορεί να ανάψει με τις παραδοσιακές προσεγγίσεις διδασκαλίας και την μετάδοση στείρας γνώσης αλλά μόνο με την καλλιέργεια κριτικής σκέψης και την ανάπτυξη των στρατηγικών μάθησης.

Ο κλασικός ορισμός του Πλάτωνα για την έννοια της γνώσης υπογραμμίζει πως για να κριθεί κάτι ως γνώση, θα πρέπει να δικαιολογηθεί, να είναι αληθινό και παράλληλα πιστευτό. Άρα ακόμη και η πιο ασήμαντη πληροφορία ή γνώση στηρίζεται σε ένα υψηλότερο επίπεδο σκέψης, σύνθεσης, ανάλυσης και κριτικής σκέψης. Μέσα από τη διαδικασία της κριτικής σκέψης το κάθε στοιχείο γνώσης αναλύεται, συζητείται και αξιολογείται μέχρι να αποκτήσει το καθεστώς της επίσημης οντολογικά και επιστημολογικά γνώσης. Η καλλιέργεια της κριτικής σκέψης πρέπει να αποτελεί βασική επιδίωξη ενός εκπαιδευτικού συστήματος.

Η διαπίστωση αυτή είναι, πιστεύω, εντονότερη λαμβάνοντας υπόψη το σημερινό παγκόσμιο κοινωνικό, πολιτιστικό και οικονομικό γίγνεσθαι. Καθώς οι γνώσεις σε όλα τα γνωστικά αντικείμενα συνεχώς πολλαπλασιάζονται, αυτό που τελικά έχει σημασία για την προσωπική και επαγγελματική επιτυχία του ατόμου δεν είναι μόνο το τι ξέρει κάποιος αλλά πώς μπορεί να το αξιολογήσει, να το αξιοποιήσει, να το διασυνδέσει και να το πολλαπλασιάσει. Πολλοί προσπάθησαν να οριοθετήσουν τις νέες δεξιότητες που απαιτούνται για πετυχημένη πορεία στον σύγχρονο κόσμο. Πολύ γνωστά είναι τα τέσσερα C (Critical Thinking, Collaboration, Communication, Creativity-Κριτική σκέψη, Συνεργασία, Επικοινωνία και Δημιουργικότητα). Πρόσφατη έρευνα του Labi (2014) ανάμεσα σε 343 κορυφαία διοικητικά στελέχη έδειξε ότι το χαρακτηριστικό που επιζητείται περισσότερο από κάθε άλλο κατά τις διαδικασίες πρόσληψης νέου προσωπικού (σε ποσοστό 75%) είναι η κριτική σκέψη.

Άρα το βασικό ζήτημα είναι το πώς καλλιεργούμε την κριτική σκέψη σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα. Ένα εκπαιδευτικό σύστημα βεβαίως επιδιώκει την ολόπλευρη ανάπτυξη του ατόμου. διανοητική, ηθική, κοινωνική, συναισθηματική, φυσική και πνευματική. Η διανοητική ανάπτυξη έχει να κάνει κυρίως με τον τρόπο σκέψης του ατόμου άρα και το πώς θα διδάξουμε το άτομο να σκέφτεται. Άρα πως προχωράμε; Σε πρώτο στάδιο θα πρέπει να οριοθετήσουμε το είδος μάθησης που επιδιώκουμε ως εκπαιδευτικό σύστημα, αναδομώντας και αναθεωρώντας σε τακτά χρονικά διαστήματα τα Αναλυτικά μας Προγράμματα. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι στόχοι, οι επιδιώξεις και οι διδακτικές πρακτικές για επίτευξή τους. Σε δεύτερο στάδιο πρέπει να αναλογιστούμε το πώς θα οδηγηθούμε συστημικά στη μάθηση αυτή και όχι αποσπασματικά. Η διερευνητική μέθοδος διδασκαλίας ενεργοποιεί τους μηχανισμούς μάθησης, τις εσωτερικές δομές, τα κίνητρα.

Είχα την τιμή να υπηρετήσω ως Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού και να έχω άμεση και ουσιαστική εμπλοκή στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που ασχολούνται με ζητήματα εκπαίδευσης και πιστεύω ακράδαντα πως η καλλιέργεια κριτικής σκέψης θα πρέπει να ξεκινήσει από πολύ νωρίς, από την Προδημοτική και Δημοτική εκπαίδευση και το επιστέγασμα της προσπάθειας αυτής να είναι η Ανώτατη εκπαίδευση. Όπως άλλωστε είπε και ο αμερικανός παιδαγωγός Lipman πριν 30 χρόνια, η καλλιέργεια ενός ανώτερου επιπέδου σκέψης δεν μπορεί απλά να προστεθεί στα πλαίσια της ανώτατης εκπαίδευσης αλλά θα πρέπει να αποτελεί βασικό συστατικό της όλης μαθησιακής εμπειρίας ενός ανθρώπου.

Σίγουρα η αλλαγή αυτή δεν θα είναι εύκολη υπόθεση αν σκεφτεί κανείς τις εμπειρίες που έχουμε με απόπειρες αλλαγής τόσο στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα όσο και σε άλλα εκπαιδευτικά συστήματα διεθνώς. Όμως αν θέλουμε τα παιδιά αυτού του τόπου, οι σημερινοί φοιτητές και αυριανοί πολίτες και επαγγελματίες, να έχουν πιθανότητες επιτυχίας θα πρέπει ως πολιτεία να ορίσουμε επακριβώς τις γνώσεις και δεξιότητες που πρέπει να αποκτήσουν, να δημιουργήσουμε κουλτούρα ενεργητικής μάθησης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και να απελευθερώσουμε τους μαθητές να κυνηγήσουν τα ενδιαφέροντά τους. Η ανώτατη εκπαίδευση και το σημερινό Πανεπιστήμιο θα αποτελεί το τελευταίο στάδιο στην προσπάθειά μας αυτή.

Ο Καθ. Γιώργος Δημοσθένους είναι

Πρύτανης Πανεπιστημίου Frederick

Πρώην Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: http://ikypros.com/?p=259929

Η Κύπρος κέρδισε Χάλκινα μετάλλια στην 14η Ευρωπαϊκή Ολυμπιάδα Φυσικών Επιστημών στην Εσθονία

Η φετινή 14^η Ευρωπαϊκή Ολυμπιάδα Φυσικών Επιστημών διεξήχθη στο Tartu της Εσθονίας από τις 7 μέχρι τις 14 Μαΐου του 2016. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Παγκύπριας Ένωσης Επιστημόνων Χημικών:

Στο διαγωνισμό συμμετείχαν εικοσιτέσσερις (24) χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με δύο (2) ομάδες η καθεμιά, των τριών μαθητών, ηλικίας κάτω των 16 ετών. Σύμφωνα με τον Κανονισμό τα μέλη της κάθε ομάδας συνεργάζονται και αξιοποιούν τις γνώσεις και δεξιότητες που διαθέτουν για την επίλυση πραγματικών προβλημάτων της ζωής, μέσω πειραματικών μετρήσεων στις Φυσικές Επιστήμες. (Βιολογία, Φυσική και Χημεία).

Στο διαγωνιστικό μέρος της Ολυμπιάδας Φυσικών Επιστημών οι μαθητές κλήθηκαν να πραγματοποιήσουν δύο εργαστηριακές δραστηριότητες σε δύο διαφορετικές μέρες.

Στόχος της πρώτης δραστηριότητας ήταν οι μαθητές, μετά τις διάφορες μετρήσεις και υπολογισμούς για ορισμένα συστατικά του γάλακτος, (όπως λακτόζη, πρωτεΐνες και λιπίδια) να δώσουν τεκμηριωμένες πληροφορίες σε βιομηχανική μονάδα επεξεργασίας γάλακτος, με τη δυνατότητα αξιοποίησης τους για την παραγωγή και τη διάθεση στην αγορά ενός νέου γάλακτος με διαφορετικές ιδιότητες.

Η δεύτερη δραστηριότητα είχε ως στόχο,  οι μαθητές να μελετήσουν και να κατασκευάσουν διαφορετικά είδη μπαταριών. Πιο συγκεκριμένα κλήθηκαν να:

• Κατασκευάσουν μπαταρία αλουμινίου-οξυγόνου. Χρησιμοποίησαν αλουμινόχαρτο, και ενεργό άνθρακα από χρησιμοποιημένα φίλτρα νερού. Τη μπαταρία που κατασκεύασαν την χρησιμοποίησαν σε μικρό παιχνίδι -αυτοκινητάκι.
• Εντοπίσουν και να ταυτοποιήσουν ένα συγκεκριμένο βακτηρίδιο που υπάρχει στη λάσπη διαφόρων οικιακών λυμάτων και το οποίο βρίσκει εφαρμογή σε ένα είδος μικροβιακής μπαταρίας.
• Κατασκευάσουν υπερ-μπαταρία (supercell), από κατάλληλο μέταλλο και ένα οξειδωτικό μέσο, τα οποία θα έπρεπε να επιλέξουν οι ίδιοι, επιλέγοντας τα κατάλληλα κριτήρια. Η μπαταρία χρησιμοποιήθηκε για το άναμμα λαμπτήρα τύπου λευκού και κόκκινου φωτός LED.

Οι μαθητές μας απέσπασαν χάλκινα μετάλλια, επιβράβευση σημαντική για τις προσπάθειες τους.

Σημειώνεται ότι πέρα από τις οποιεσδήποτε διακρίσεις η εμπειρία της συμμετοχής σε ένα Ευρωπαϊκό διαγωνισμό, αυτού του μεγέθους αναμφισβήτητα προσφέρει πάρα πολλά οφέλη στους συμμετέχοντες.

 Οι δύο ομάδες που εκπροσώπησαν την Κύπρο στον διαγωνισμό είναι:

Α’ Ομάδα:

Πολυβίου Αναστασία -Λύκειο Αγίου Σπυρίδωνα, Λεμεσός

Κέστορας Ιωάννης: Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, Λευκωσία

Αρτυματά Παναγιώτα: Λύκειο Παραλιμνίου

Β’ Ομάδα:

Πέτρου Μαρία: Λύκειο Εθνομάρτυρα Κυπριανού, Λευκωσία

Πιερή Μαρία: Λύκειο Αποστόλου Βαρνάβα, Λευκωσία

Χρυσταλλένη Κόσσυβα: Α΄ Λύκειο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ’, Πάφος

Οι Συνοδοί Καθηγητές

• Δρ. Στέλλα Ιωάννου – Λουκαΐδου, Β.Δ. Χημικός, Λύκειο Αγίου Σπυρίδωνα, Λεμεσός Συντονίστρια της EUSO.
• Δρ Κωνσταντίνος Φάνης, Βιολόγος ,Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, Λευκωσία.

Δρ Γεώργιος Τσαλακός, Φυσικός, Λύκειο Βεργίνας, Λάρνακα και Παιδαγωγικό Ινστιτούτο,  Λευκωσία.

ΠΗΓΗ: Paideia-news

Άρχισαν οι εγγραφές στα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης (Κ.Ι.Ε.)

Τα Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης (Κ.Ι.Ε.), αρχίζουν ξανά φέτος τη λειτουργία τους παρέχοντας σειρά μαθημάτων σε μαθητές όλων των βαθμίδων καθώς και σε ενήλικες, τόσο σε αστικά κέντρα όσο και σε αγροτικές περιοχές, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα για ίσες ευκαιρίες μάθησης και συμβάλλοντας στη διά βίου εκπαίδευση που είναι θεμελιώδες ζητούμενο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κύρια πλεονεκτήματα των Κ.Ι.Ε. είναι το υψηλό επίπεδο παροχής εκπαίδευσης των έμπειρων και προσοντούχων καθηγητών, οι χαμηλές τιμές και τα μικρά τμήματα.

Στα Κ.Ι.Ε. διδάσκονται και φέτος όλα τα μαθήματα των παγκυπρίων εξετάσεων για προετοιμασία εισαγωγής στα πανεπιστήμια της Κύπρου και της Ελλάδας, όλα τα επίπεδα ξένων γλωσσών και ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και όλα τα μαθήματα φροντιστηριακού χαρακτήρα και ενισχυτικής διδασκαλίας για όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και Λυκείου, ενώ διδάσκονται επίσης ελληνικά για ξενόγλωσσους και δωρεάν τούρκικα για Ελληνοκύπριους καθώς και ελληνικά για Τουρκοκύπριους με μόνο κόστος επιβάρυνσης την εγγραφή των 10 ευρώ. Στα πλαίσια της κοινωνικής πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού παρέχονται ειδικές τιμές για πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες ενώ τέλος παρέχονται δωρεάν μαθήματα σε παιδιά ληπτών βοηθήματος από το γραφείο ευημερίας. Για την ιστορία να θυμίσουμε ότι τα Κ.Ι.Ε. άρχισαν να λειτουργούν το 1960 ως Ινστιτούτα Ξένων Γλωσσών, ενώ πλέον λειτουργούν παγκύπρια 41 Κρατικά Ινστιτούτα Επιμόρφωσης και σε αυτά φοιτούν πέραν των 15.000 μαθητών. Στεγάζονται σε δημόσια σχολεία Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης, αξιοποιώντας την υποδομή και τις δυνατότητες των σχολικών μονάδων που τα φιλοξενούν. 

Πληροφορίες στα κατά τόπους Κ.Ι.Ε: 22305029, 25305245, 24304164, 26306284, 23730370

http://www.moec.gov.cy/kie

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: Paideia - News

Ο φαύλος κύκλος της μαθησιακής διαδικασίας στα σχολεία μας

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Κ. ΠΕΡΣΙΑΝΗ*

Στο προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Τι ελέγχουν τελικά οι Παγκύπριες Εξετάσεις;» (Paideia news 1 Ιουλίου, Σημερινή 1 Ιουλίου, Φιλελεύθερος 2 Ιουλίου) επισήμανα τη θλιβερή κατάντια των Παγκύπριων Εξετάσεων να ελέγχουν σήμερα κυρίως ξερές γνώσεις σε μαθήματα όπως η Ιστορία και τα Νέα Ελληνικά λόγω της σε μεγάλο βαθμό εγκατάλειψης των κριτικών ερωτήσεων, που παλαιότερα έλεγχαν τις δυο πολύ σημαντικές νοητικές δεξιότητες της ανάλυσης και της σύνθεσης. Η κύρια αιτία πίσω από αυτή την παιδαγωγική διολίσθηση είναι,πιστεύω, η αγωνιώδης προσπάθεια του ΥΠΠ α)να διευκολύνει τους μαθητές να επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα στις Παγκύπριες Εξετάσεις, β)να αποδεικνύει στους μαθητές και τους γονείς ότι μένει απόλυτα πιστό στο δόγμα της πλήρους υποταγής στο εγκεκριμένο εγχειρίδιο και γ)να προβάλλει ως σημαντικό το γεγονός ότι δίνει μεγάλη σημασία στη διαφάνεια και στην αντικειμενική αξιολόγηση των γραπτών των υποψηφίων. Χαρακτηριστικό αυτής  της προσπάθειας του υπουργείου για διαφάνεια και αντικειμενικότητα είναι και το γεγονός ότι αναρτά «τις απαντήσεις» των εξεταστικών δοκιμίων όλων των  μαθημάτων στην ιστοσελίδα του, για να μπορούν οι ίδιοι οι μαθητές να βαθμολογούν τα γραπτά τους και να συγκρίνουν τη δική τους βαθμολογία  με εκείνη των εξεταστών.

 Οι παιδαγωγικές συνέπειες από αυτή την προσέγγιση, όπως έγραψα στο άρθρο, είναι πολύ σοβαρές, αφού έτσι τα σχολεία μας α) σταμάτησαν ουσιαστικά να ασκούν τους μαθητές σε πολύ σημαντικές δεξιότητες ,όπως η ανάλυση, η σύνθεση και η δημιουργικότητα –αυτό υποβάλλει το γεγονός ότι οι δεξιότητες αυτές δεν ελέγχονται στις Παγκύπριες Εξετάσεις--, και (β)  δημιουργούν ακούσια τη λανθασμένη εντύπωση στους μαθητές ότι σκοπός του σχολείου είναι μόνο να τους παρέχει γνώσεις για τις εξετάσεις, ακριβώς ό,τι κάνουν και τα φροντιστήρια. Όπως είναι γνωστό, αυτή ακριβώς είναι η εντύπωση που αποκόμισαν οι ξένοι εμπειρογνώμονες της Ουνέσκο που συνέταξαν το 1997 την Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Συστήματος της Κύπρου από την παρακολούθηση μαθημάτων στην τάξη,  ότι δηλαδή «ο τρόπος της διδασκαλίας μέσα στις τάξεις των σχολείων είναι περισσότερο φροντιστήριο» (Ουνέσκο, 1997, 47-48).

Η κατάσταση αυτή, δυστυχώς, δεν άλλαξε από τότε, παρ’ όλο που το θέμα αυτό απασχόλησε πολλές συνεδρίες και συσκέψεις αξιωματούχων του ΥΠΠ και πολλά παιδαγωγικά συνέδρια, και παρ’ όλο που γράφτηκαν πολλές εκθέσεις και οδηγίες με σκοπό τη θεραπεία του προβλήματος. Υπάρχουν σήμερα πολλές ενδείξεις που υποβάλλουν ότι το δευτεροβάθμιο σχολείο μας αποτυγχάνει σε μεγάλο βαθμό να προχωρήσει πέρα από τη μετάδοση γνώσεων και να καλλιεργήσει όχι μόνο τις αναγκαίες δεξιότητες αλλά και μια σωστή επαφή με τις διάφορες επιστήμες, όπως είναι το κύριο έργο του. Ο πρώην Υπουργός Παιδείας Α. Δημητρίου σε άρθρο του στις κυπριακές εφημερίδες στις 23 Αυγούστου 2009 με τίτλο «Το σχολείο και οι δάσκαλοι που θέλουμε» υπογράμμισε  τη σημασία του να έλθει ο μαθητής, και μάλιστα «από την αρχή της σχολικής του ζωής», «σε επαφή με τον κόσμο της επιστήμης για να την κατανοεί, να την κρίνει και να την επικρίνει και να τη βιώνει και να μετέχει στις λειτουργίες της». Πρέπει, νομίζω, να μας απασχολήσει σοβαρά ο βαθμός στον οποίο τα σχολεία μας επιτυγχάνουν αυτό το στόχο, πόσο ποσοστό δηλαδή των μαθητών μας νιώθουν ότι στα μαθήματα εισάγονται στις διάφορες επιστήμες και βοηθούνται να συναισθανθούν τη σημασία αυτής της μύησης, ώστε να αποκτήσουν την αναγκαία σοβαρότητα και να νιώσουν ενδιαφέρον να προχωρήσουν στη μάθηση. .Πιστεύω πως τα αποτελέσματα μιας τέτοιας έρευνας θα είναι πολύ απογοητευτικά.

Αν τα δευτεροβάθμια σχολεία μας πράγματι αποτυγχάνουν σ’ αυτό το βασικό έργο, τότε έχουμε μια αρκετά σαφή εικόνα  του φαύλου κύκλου μέσα στον οποίο έχουμε εγκλωβιστεί ως ελληνοκυπριακή εκπαίδευση. Θέλουμε να διευκολύνουμε τους μαθητές να επιτυγχάνουν στις εξετάσεις και να είναι ευτυχισμένοι και γι αυτό περιορίζουμε όσο μπορούμε το ποσό της διδακτέας και εξεταστέας ύλης  αλλά και  το φάσμα ικανοτήτων στις οποίες θα κληθούν να ελεγχθούν. Με αυτό τον τρόπο όμως προσφέρουμε τη χειρότερη υπηρεσία σ’ αυτούς. Από τη μια, περιορίζουμε τη μάθηση σε κάτι ανούσιο που δεν προκαλεί ενδιαφέρον και, από την άλλη, στερούμε   από πολλούς μαθητές τη δυνατότητα να γνωρίσουν τι είναι ουσιαστική μάθηση και σωστή μόρφωση και εκπαίδευση. Έτσι, αποτυγχάνουμε να κάνουμε τους μαθητές μας ευτυχισμένους, αφού δεν κατορθώνουμε να τους βοηθήσουμε να νιώσουν τη χαρά της μάθησης, και, ταυτόχρονα, αποτυγχάνουμε να τους δώσουμε τη σωστή μάθηση και πνευματική προπαρασκευή. Όσο λιγότερο νιώθουν τη χαρά της μάθησης, τόσο περισσότερο μειώνεται η παρώθηση και τόσο λιγότερο ενδιαφέρονται για μάθηση. Το τι νιώθει ένας μεγάλος αριθμός των   μαθητών μας για τη μάθηση που παίρνουν στα σχολεία μας μπορεί ίσως κάποιος να τη συμπεράνει από την απέχθεια που εκδηλώνουν στο τέλος της φοίτησής  τους εναντίον των διδακτικών τους βιβλίων. Τα πετούν  και τα σχίζουν.

*Πρώην Αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Κύπρου

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ: "paideia-news"

Η σωστή παιδεία και το καλό παράδειγμα θα σώσουν τον τόπο μας από την καταστροφή

Πιστεύω ότι φτάσαμε σ' αυτά τα χάλια που είμαστε σήμερα, οικονομική δυσπραγία και ηθική κατάπτωση, λόγω έλλειψης σωστής παιδείας και παραδειγμάτων προς μίμηση. Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο ότι η έλλειψη αρχών και οραμάτων στη ζωή των ανθρώπων και η απουσία ηγετών που εμπνέουν το λαό με το παράδειγμά τους, οδηγούν σε αποπροσανατολισμό στόχων και επιδιώξεων με δυσάρεστα αποτελέσματα.

Η άποψη μου είναι ότι σαν κοινωνία πρέπει διαχρονικά να επιδιώκουμε στο μέγιστο βαθμό η παιδεία που προσφέρουμε στα παιδιά μας να είναι διαποτισμένη με τα ιδανικά της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας, της αποδοχής της διαφορετικότητας και της αλληλεγγύης. Επίσης, να καλλιεργεί και ν' αναπτύσσει το δημοκρατικό διάλογο μέσα στα σχολεία, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, ώστε να αναδειχθούν πολίτες που θα σκέφτονται ελεύθερα και κριτικά, πράγμα ουσιώδες στη λειτουργία της δημοκρατίας. Ένας δημοκρατικός και ενάρετος πολίτης δε θα καταδεχθεί ποτέ να κλέψει τον συνάνθρωπό του, να φέρει τον συμπολίτη του στα όρια - και πιο κάτω - της φτώχειας, της περιθωριοποίησης και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Ο ρόλος των ανθρώπων που ζουν σήμερα στην κυπριακή κοινωνία και κατέχουν ηγετικές θέσεις, είναι τεράστιος. Ο κάθε ένας ηγέτης, μικρός ή μεγάλος, με το παράδειγμά του δείχνει το δρόμο στους πολίτες, γίνεται φωτεινός φάρος που δείχνει την πορεία που οδηγεί προς μια καλύτερη, δικαιότερη κοινωνία. Αν ο ηγήτορας είναι ηθικός, δίκαιος, δημοκράτης, αλληλέγγυος προς τους άλλους, έτσι θα είναι και οι ακόλουθοί του.

Πάμπος Μιχαήλ

Μουσικοχορευτική Παράσταση: «Τσιατίζοντας Κυπριακά Τραγούδια»

Η παγκύπρια Ομοσπονδία Συνδέσμων Γονέων παιδιών με Ειδικές Ανάyκες (Π.Ο.ΣΥ.ΓΟ.Π.Ε.Α.) σε συνεργασία με το Επαρχιακό Γραφείο του Υπουργείου παιδείας και πολιτισμού Λάρνακας παρουσίασαν τη μουσικοχορευτική παράσταση «Τσιατίζοντας Κυπριακά τραγούδια», μια μουσική συνάντηση ελπίδας και αισιοδοξίας, στις 4 Απριλίου 2014 στο Θέατρο «Σκάλα» από τις 10:00 το πρωί ως τις 12:10 το μεσημέρι, προς τα παιδιά Δημοτικών, Γυμνασίων και Λυκείων της Λάρνακας.

Η Παράσταση περιελάμβανε τραγούδια με σκηνική δράση, και δραματοποίηση παραμυθιών εμπνευσμένα από την παράδοση και τη μουσική της Κύπρου, τα οποία παρουσιάστηκαν με όργανα όπως πιάνο, βιολί, ακορντεόν κτλ.

Συντελεστές της παράστασης ήταν μαθητές/τριες με ειδικές ανάγκες πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επαρχίας Λάρνακας οι οποίοι πλαισιώνονταν από συμμαθητές/τριες τους της Μικτής τάξης. Μαθητές και Εκπαιδευτικοί πρόσφεραν στους θεατές μια διαφορετική μουσική εμπειρία.

Στόχος της παράστασης ήταν η μεταφορά μηνυμάτων ελπίδας, αισιοδοξίας και αποδοχής της διαφορετικότητας μέσω της μουσικής.

Θερμά συγχαρητήρια στους διοργανωτές, στα παιδιά, στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς. Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά με την ευχή να συνεχίσουν έτσι για πάντα, να αγαπούν, να βοηθούν και να συνεργάζονται με τους συνανθρώπους τους.

Παρακάτω ακολουθεί η πρόσκληση της Παράστασης:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΝ ΠΟΛΕΙ ΕΥ ΖΩ. Δρούμε τοπικά, σκεφτόμαστε παγκόσμια

Η καλλιέργεια της Ενεργού Πολιτότητας με έμφαση στην κοινωνική αλληλεγγύη ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΝ ΠΟΛΕΙ ΕΥ ΖΩ. Δρούμε τοπικά, σκεφτόμαστε παγκόσμια



Οι Διευθύνσεις Μέσης Γενικής και Μέσης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου, ανακοινώνουν την έναρξη του Προγράμματος ΕΝ ΠΟΛΕΙ ΕΥ ΖΩ, που αφορά στην υλοποίηση Δράσεων που συνάδουν με τον δεύτερο υπό έμφαση στόχο της σχολικής χρονιάς 2013 – 2014 (εγκύκλιος ημερ. 23/9/2013).

Οι δράσεις του Προγράμματος στοχεύουν:
Στην ενεργό συμμετοχή των μαθητών/τριών στα δρώμενα του σχολείου τους, με κριτική σκέψη και δημιουργική διάθεση.
Στην ευαισθητοποίηση των μαθητών/τριών, ώστε να παρατηρούν τι συμβαίνει στην κοινωνία και να παρεμβαίνουν, σε συνεργασία με συμπολίτες τους, τις τοπικές αρχές και τα οργανωμένα σύνολα, όταν διαπιστώνουν παρανομίες ή όταν εντοπίζουν ένα πρόβλημα.
Στην καλλιέργεια του αυτοσεβασμού, του αλληλοσεβασμού και της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Στην κατανόηση της αποδοχής της ετερότητας και στην εναντίωση σε κάθε μορφή στερεοτύπων.
Στη συνεργασία όλων για το κοινό όφελος, τη συνύπαρξη χωρίς αισθήματα σοβινισμού, προκατάληψης και μισαλλοδοξίας.
Στην καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης, με στόχο την προστασία της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση.

Αναμένεται ότι τα σχολεία θα εκπονήσουν εργασίες, όπως προτείνονται πιο κάτω, ή άλλες καινοτόμες και δημιουργικές δράσεις, που συνάδουν με τους στόχους και τις ανάγκες της κάθε σχολικής μονάδας. Στην προσπάθεια αυτή θα είναι δυνατή η βοήθεια και η καθοδήγηση από λειτουργούς του Π.Ι. που εμπλέκονται σε επιμορφωτικές δράσεις σχετικά με το θέμα της Ενεργού Πολιτότητας σε σχολική βάση (Ειρήνη Ροδοσθένους, τηλ. 22402374, Χαρά Χαραλαμπίδου, τηλ. 2402367, Έλλη Χατζηγεωργίου, τηλ. 22402361, Ήβη Κουράτου, τηλ. 22402366 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση energos_politotita@cyearn.pi.ac.cy).

Με το πέρας της όλης διαδικασίας, θα πραγματοποιηθεί Ημερίδα το Σάββατο 3 Μαΐου 2014, από τις 8.30 μέχρι τις 13.00 σε χώρο που θα ανακοινωθεί αργότερα. Στο πλαίσιο της Ημερίδας θα γίνουν εισηγήσεις από εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και θα παρουσιαστούν επιλεγμένες εργασίες, ενώ άλλες θα αξιοποιηθούν με ανάρτησή τους στην ιστοσελίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (http://www.pi.ac.cy, Εν πόλει ευ ζω. Ενεργός Πολιτότητα). Όλες οι εργασίες θα πρέπει να κατατεθούν έγκαιρα. Σχετική ενημέρωση θα υπάρξει σε νέα εγκύκλιο.

Τα σχολεία που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον θα πρέπει:

α) Να αποστείλουν έναν πρώτο τίτλο της προτεινόμενης εργασίας (βλ. επισυναπτόμενο έντυπο) μέχρι τις 27/2/2014,στο τηλεομοιότυπο 22402398, υπόψη της δρος Ειρήνης Ροδοσθένους, φιλολόγου, λειτουργού του Π.Ι.

β) Να καταθέσουν την τελική τους εργασία έως τις 3/4/14 στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

Προτρέπονται τα σχολεία Μέσης Γενικής και Μέσης Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης να συμμετάσχουν στο Πρόγραμμα με ποικίλους τρόπους. Προσκαλούνται οι μαθητές και οι μαθήτριες να δημιουργήσουν και να πρωτοτυπήσουν είτε μέσα από τους δρόμους της μουσικής, της τέχνης, των εικαστικών κατασκευών, των εφαρμοσμένων τεχνών, είτε μέσα από ένα ευρύ φάσμα άλλων δραστηριοτήτων. Αυτές οι δραστηριότητες δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές και τις μαθήτριες να λειτουργούν με αυτονομία, να διαλέγονται, να συνεργάζονται, να αξιολογούν στοιχεία και πληροφορίες από τον σχολικό τους χώρο ή την κοινότητά τους, να παράγουν λόγο και να επιχειρηματολογούν, να καταθέτουν σκέψεις και προβληματισμούς, να δημιουργούν, να χαίρονται κατά τη διαδικασία της μάθησης, να επικοινωνούν με άλλους συνομήλικούς τους, να λύνουν προβλήματα που απασχολούν τη σχολική τους μονάδα και τους ίδιους προσωπικά.

Κάθε δράση αποτελείται από διάφορες θεματικές που σχετίζονται με τους στόχους του Προγράμματος και κάθε σχολείο μπορεί να επιλέξει θεματικές και δράσεις που συνδέονται με το συγκείμενο του σχολείου και το έργο που ήδη επιτελείται σε αυτό (υφιστάμενο αναλυτικό πρόγραμμα, σχέδιο δράσης σχολικής μονάδας κ.λπ.).

Εγκύκλιος

Έντυπο εκδήλωσης ενδιαφέροντος για συμμετοχή με παρουσίαση/εργασία

Πηγή: Π.Ι.Κ.

Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού με την ευκαιρία της υπογραφής της Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού

 Με την ευκαιρία της επετείου της υπογραφής της Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού (20 Νοεμβρίου 1989) ο Υπουργός Παιδείας κ. Κυριάκος Κενεβέζος απέστειλε στα Σχολεία μας το παρακάτω μήνυμα:

Μήνυμα Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού για την επέτειο της υπογραφής της Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού.

Σφαγή για μια θέση σε συγκεκριμένο σχολείο (Γυμνάσιο)

Σφαγή για μια θέση σε συγκεκριμένο σχολείο (Γυμνάσιο)

ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΤΑΣΟΥ*
Ο τίτλος ανήκει σε πρωτοσέλιδο άρθρο της Χριστίνας Κυριακίδου στην εφημερίδα « Ο Φιλελεύθερος», ημερομηνίας 15/8/2013. Το ίδιο άρθρο δημοσιεύτηκε και σε ηλεκτρονική εφημερίδα. Προσωπικά θα ανέμενα κάποια αντίδραση εκ μέρους του Υπουργείου Παιδείας για διερεύνηση των λόγων που ωθεί τους γονείς να προσπαθούν με κάθε «μέσο» να εγγράψουν στο εν λόγω σχολείο τα παιδιά τους. Εκτός φυσικά αν οι λόγοι είναι γνωστοί.

Άσχημη εντύπωση έπρεπε να προκαλέσουν στον καθένα μας οι δηλώσεις αρμόδιου λειτουργού του ΥΠΠ που αποδίδει το  γεγονός, σύμφωνα με το δημοσίευμα, στο ότι φοιτούν στο σχολείο παιδιά «γνωστών» οικογενειών. Συνεχίζοντας ο ίδιο λειτουργός είπε πως υπάρχουν δύο-τρία σχολεία σε κάθε επαρχία που θεωρούνται της «μόδας» και παρουσιάζουν αυτό το φαινόμενο ενώ άλλα σχολεία αδειάζουν με την πάροδο του χρόνου.

Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ μεταρρυθμίζουμε την Παιδεία του τόπους για να πετύχουμε το «Δημοκρατικό και Ανθρώπινο σχολείο». Το «Δημοκρατικό σχολείο» οργανώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει σε όλα τα παιδιά τη δυνατότητα επίτευξης όλων των στόχων της εκπαίδευσης, χωρίς οποιεσδήποτε εκπτώσεις στην ποσότητα και στην ποιότητα των μορφωτικών αγαθών, ενώ ως «Ανθρώπινο σχολείο» χαρακτηρίζεται το σχολείο στο οποίο, κανένα παιδί δεν αποκλείεται, δεν περιθωριοποιείται, δεν στιγματίζεται, δεν περιφρονείται και δεν δυστυχεί εξαιτίας κάποιας ιδιαιτερότητας.

Χαρακτηριστικά είναι κάποια σχόλια αναγνωστών της ηλεκτρονικής εφημερίδας που αφορούν το εν λόγω άρθρο και αποδίδουν κάποιες πραγματικότητες που δεν θέλουμε να παραδεχτούμε. Μερικά από τα σχόλια ακολουθούν: «Είναι σύνηθες, δυστυχώς, ένας διευθυντής που έχει τις διασυνδέσεις του στο Υπουργείο να ευνοείται και να επιλέγει τους καθηγητές του», «… Η πιο πιθανή αιτία είναι κάποιοι καλοί καθηγητές, που προσελκύουν τα παιδιά …», «Κάποια σχολεία, σε κάθε πόλη"προστατεύονται" από το σύστημα διότι εκεί φοιτούν οι γόνοι της "νομεγκλατούρας" της πόλης…., Δυναμικός διευθυντής, καταξιωμένοι καθηγητές, άρνηση εγγραφής σε αλλοδαπούς μαθητές (με μαγείρεμα των εκπαιδευτικών περιφερειών) είναι κομμάτια που συνθέτουν το παζλ. Προβληματικοί εκπαιδευτικοί ούτε για δείγμα …».

Είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε είτε όχι, είναι το ίδιο το σύστημα που δημιουργεί παρόμοιες καταστάσεις στα σχολεία μας και δεν θα επιτρέψει σε καμιά προσπάθεια για μεταρρύθμιση να επιτύχει  όσο καλά οργανωμένη καιαν είναι. Οι αλλαγές πετυχαίνουν μόνο όταν υπάρχει η κατάλληλη κουλτούρα και ο σεβασμός στους θεσμούς αλλά και στα άτομα που τους υπηρετούν. Σε μια κουλτούρα συνδιαλλαγής,  διαπλοκής και πρόσβασης στα κέντρα λήψης αποφάσεων και χρηματοδότησης τις  διακηρύξεις για «Ανθρώπινα και Δημοκρατικά σχολεία,» δεν μπορεί να τις πάρει κανείς στα σοβαρά.

Επιπρόσθετα, αφού σύμφωνα με την εκπαιδευτική έρευνα, ο Διευθυντής του σχολείου αποτελεί ένα από τους σημαντικούς παράγοντες επιτυχίας της σχολικής μονάδας, γιατί σε κάποια σχολεία οι Διευθυντές παραμένουν για πολλά χρόνια ενώ σε κάποια άλλα αλλάζουν κάθε ένα ή δύο χρόνια; Πως θα υπάρξουν ίσες ευκαιρίες όταν τα σχολεία δεν τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης και κατανομής πόρων από τις Σχολικές Εφορείες; 

Επιβάλλεται λοιπόν, κατά την άποψή μου, ο Υπουργός της παιδείας κ. Κενεβέζος να εξηγήσει πολύ πιστικά γιατί κάποια σχολεία να έχουν ζήτηση ενώ κάποια άλλα να αδειάζουν.

*Διευθυντής Λυκείου Αγίας Φυλάξεως

ΠΗΓΗ: Paideia-News.com

Εμείς και οι καλαμαράδες

«Εμείς και οι “καλαμαράδες”»

Του Κώστα Λυμπουρή

Αθήνα, Οκτώβρης του ’74. Στο λεωφορείο, μια ομάδα φοιτητών, πηγαίναμε για τον Ιππόδρομο (δεν ήμασταν ασφαλώς τζογαδόροι, απλώς κάναμε όποια δουλειά βρίσκαμε αμέσως μετά την Εισβολή). Ακούγοντάς μας να μιλάμε κυπριακά, κάποιος άρπαξε την ευκαιρία να μας κάνει παρατηρήσεις. Μας φώναζε πως έπρεπε να ήμασταν στην Κύπρο που μας χρειαζόταν κι όχι να «διασκεδάζουμε» στην Αθήνα. Κάποιοι άλλοι επιβάτες έσπευσαν να συμφωνήσουν μαζί του. Ένιωσα άβολα. Κυρίως, γιατί υπήρχε τη συγκεκριμένη εκείνη στιγμή ένα κλίμα εναντίον μας, που δεν επέτρεπε τον νηφάλιο διάλογο. Αισθάνθηκα, πως ήταν μάταιο να τους πούμε ότι δεν διασκεδάζαμε, πως δουλεύαμε για να τελειώσουμε τις σπουδές μας. Πολύ περισσότερο, πως μερικοί από μας πολέμησαν στην Κύπρο και πως χάσαμε τα πάντα. Προτίμησα να σιωπήσω. Δεν έκανε το ίδιο, όμως, ένας της παρέας, που άρχισε να διαμαρτύρεται μεγαλόφωνα και σε βαριά κυπριακά. Ανάμεσα σε άλλα -δεν ξέρω αν το κατάλαβαν κιόλας έτσι όπως μιλούσε- τους φώναζε πως οι Κύπριοι πολέμησαν σ’ όλους τους εθνικούς αγώνες και πως αυτοί δεν είχαν το δικαίωμα να μας συμπεριφέρονται έτσι. Τότε, επενέβη άλλος ένας ελλαδίτης, που μας έβαλε πιο βαθιά το μαχαίρι:

-Πώς μιλάτε έτσι, ρε τουρκόσποροι!Πληγώθηκα αφάνταστα. Τόσο, που ένιωσα τα τραύματα από την Εισβολή να γίνονται βαθύτερα. Όμως κάτω ακόμα και από αυτές τις συνθήκες δεν συμφωνούσα με τις γενικεύσεις των φίλων μου για τους «καλαμαράδες»: Δεν δεχόμουν ότι όλοι -συλλήβδην- «μας πούλησαν», ότι είναι σκάρτοι και μεις καλύτεροι. Άλλωστε, ποτέ δεν δεχόμουν το «εμείς κι εκείνοι». Επιχειρηματολόγησα μάλιστα, λέγοντας πως κάποτε κάποιοι ελλαδίτες -και όχι όλοι !!!- αποκαλούσαν με τον ίδιο βαρύ χαρακτηρισμό, -«τουρκόσπορους»-, τους μικρασιάτες πρόσφυγες, ενώ άλλοι έβριζαν τους Θεσσαλονικείς στα γήπεδα, αποκαλώντας τους «βουλγάρους». Ομολογώ, βέβαια, πως τη στάση μου είχε επηρεάσει και η συγκινητική πληροφορία που είχα από επίσης κύπριο συμφοιτητή μου: κρυφά, ένοικοι της πολυκατοικίας, στο υπόγειο της οποίας διέμενε, του έβαζαν μετά την Εισβολή φαγητό και λεφτά ακόμα έξω από την πόρτα του. Κρυφά, να μη φανούν καθόλου.

Αρχίζοντας την εκπαιδευτική μου υπηρεσία, ένα χρόνο μετά, έβαλα ως στόχο, να μάθω τους μαθητές μου να σκέφτονται σωστά γύρω από τα σημαντικά αυτά ζητήματα. Πρώτα απ’ όλα να διαλέγονται και να μην είναι απόλυτοι. Προ πάντων να μη γίνονται φανατικοί. Επέμενα, πως η Ελλάδα δεν ήταν η χούντα, δεν ήταν η ελληνική σημαία στα χέρια ενός εοκαβητατζή, ούτε στα χέρια ενός οπαδού της αντίπαλης ποδοσφαιρικής ομάδας. Από την άλλη, και εξαιτίας της αντίθεσής τους προς αυτούς, δεν δικαιολογούνταν κάποιοι άλλοι να αποποιούνται την εθνική τους ταυτότητα. Προσπαθούσα, με νηφαλιότητα και με τη δύναμη της αγάπης που είχα για όλους, να τους πείσω πως έπρεπε να αισθάνονται περήφανοι γιατί είναι έλληνες κύπριοι. Ακριβώς, γιατί είναι κληρονόμοι ενός πολιτισμού προοδευτικού, που στηρίζεται σε κορυφαίες πανανθρώπινες αξίες: της δημοκρατίας, της ισότητας, της ελευθερίας, της αξιοκρατίας. Θυμούμαι τις χαρακτηριστικές αντιδράσεις πολλών στην τάξη:

-Εντάξει, κύριε, αν αυτό είναι η Ελλάδα, ποιος διαφωνεί;

Πέρασαν αρκετά χρόνια κι όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να υπηρετήσω στην Αθήνα, μπόρεσα να γνωρίσω καλύτερα πολλούς ελλαδίτες που έχουν ακόμα μιαν ξεχωριστή αγάπη για την Κύπρο. Είναι όσοι, εβδομηντάρηδες τώρα και πάνω, είχαν δώσει τους δικούς τους αγώνες για συμπαράσταση στην αγωνιζόμενη για την ελευθερία της Κύπρο το 55-59. Είναι όσοι, εξηντάρηδες κι αυτοί πια, πολέμησαν στην Κύπρο το ’74. Είναι, ακόμη, όσοι ανώνυμοι δημοκρατικοί πολίτες στα μεταπολιτευτικά χρόνια διαδήλωναν στις πόλεις της Ελλάδας με κάθε ευκαιρία ζητώντας «Δικαιοσύνη για την Κύπρο». Είναι, τέλος, όσοι πιστεύουν ακόμα, όπως διαπίστωσε κάποτε και ο Σεφέρης, πως στην Κύπρο ζει ένας λαός, από τα καλύτερα κομμάτια του Ελληνισμού. Να ομολογήσω μάλιστα κάτι: πόσο άσχημα ένιωσα όταν έμαθα για τις συνέπειες της Εισβολής P σωματικά, ψυχολογικά και οικονομικά P σε όσους υπηρέτησαν στην Κύπρο ως φαντάροι, αλλά και στις οικογένειές τους. Ντράπηκα, μάλιστα, ακόμα πιο πολύ, όταν διαπίστωσα ότι οι άνθρωποι αυτοί ξεχάστηκαν εντελώς, τόσο από την ελλαδική όσο και από την κυπριακή ηγεσία. (Σας λέει κάτι; «νεκροί ή αγνοούμενοι» σε ακήρυχτο πόλεμο ίσον δύο φορές νεκροί!). Βλέπετε, ήμασταν όλοι, μα όλοι, χαμένοι στα πελάγη της ευδαιμονίας μας… Πού να διανοηθούμε ότι κάποιοι άλλοι υπέφεραν και υποφέρουν ακόμα, λόγω του ’74…

Τα θυμήθηκα όλα αυτά, όταν άκουσα φίλους ελλαδίτες να παραπονιούνται για ρατσισμό στην Κύπρο, σε βάρος τους! Τους αντιμετωπίζουν, λένε, ως ξένους στους χώρους δουλειάς, στα λεωφορεία, στις δημόσιες υπηρεσίες και στα σχολεία ακόμα. Κάποιοι, τους λένε κατάμουτρα να φύγουν και πως τώρα πια δεν έχουμε δουλειές γι’ αυτούς. Άλλοι τους επιρρίπτουν ευθύνες για το ’74, για την τωρινή χρεωκοπία της Κύπρου και γενικά για το γεγονός ότι δεν μας βοήθησαν σε κρίσιμες στιγμές. Θεωρώ τέτοιες αντιδράσεις άστοχες όσο ήταν και η «επίθεση», που δεχτήκαμε ως φοιτητές στο αθηναϊκό λεωφορείο. Γιατί, ενώ υπάρχουν ευθύνες για το κατάντημά μας σε επίπεδο πολιτικών ηγεσιών, σε τραπεζίτες και σε άλλους, δεν μπορεί να γενικεύονται και να επιρρίπτονται στους ίδιους τους λαούς. Ο «καλαμαράς», που ήρθε να εργαστεί τίμια και σύμφωνα με τους νόμους ( και ΟΧΙ να «φάει το ψωμί μας»), πιθανότατα να είναι ο εγγονός κάποιου, που αγωνίστηκε για την Κύπρο την περίοδο του Αγώνα.Μπορεί να είναι το παιδί ενός σακάτη ελλαδίτη, που κανένας δεν γύρισε να τον δει μετά το ’74. Σκεφτήκαμε ποτέ πόσο πόνο κουβάλησαν αυτοί οι άνθρωποι μέσα τους για την Κύπρο; Από την άλλη, ποιον θα ωφελέσει η αντιπαράθεση ανάμεσα στους εργαζόμενους και γενικότερα τους λαούς;

Υ.Γ. Είχα τελειώσει το κείμενό μου, όταν, σαν μια τραγική συγκυρία πληροφορήθηκα τα όσα συγκινητικά εκτυλίχτηκαν, κατά την τελετή αποκάλυψης προτομής του δεκανέα Λευτέρη Άνθη, αγνοούμενου της ΕΛΔΥΚ, στην Κέρκυρα. Και οι δυο γονείς πέθαναν «παραλοϊσμένοι» από τον καημό τους πριν από λίγα χρόνια, πάντα με την αγάπη για την Κύπρο και με την πίστη ότι θα έρθει ο πρωτότοκος μια μέρα…

**********************

Ο Κώστας Λυμπουρής (γεν. 1950) κατάγεται από το Κάτω Δίκωμο, κατεχόμενο χωριό της επαρχίας Κερύνειας. Από το 1976 ως το 2008 υπηρέτησε ως φιλόλογος σε σχολεία της Μέσης Εκπαίδευσης. Είχε πλούσια δράση σε συνδικαλιστικούς και επιστημονικούς φορείς. Μετείχε στην εκδοτική ομάδα του λογοτεχνικού περιοδικού “Ύλαντρον' [Λευκωσίας]. Διηγήματά του δημοσιεύτηκαν στα λογοτεχνικά περιοδικά “Ύλαντρον' και “Πόρφυρας'. Από το τέλος του 2008 εργάστηκε ως μορφωτικός σύμβουλος στην Πρεσβεία της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Αθήνα. Εξέδωσε τις συλλογές διηγημάτων: "Προσωρινά κλειστό, Πλανόδιον (2006)",  "Για μια μικρή παύλα, Κέδρος (2011)". Επιμελήθηκε τον συλλογικό τόμο: "Για τον Γιώργο Σεφέρη, Παρουσία/ Αίπεια[2009]".

Αντιγραφή από "www.Ποιείν.gr"

Η θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner

Η θεωρία της πολλαπλής νοημοσύνης του Gardner

ΤΗΣ ΚΡΙΝΗΣ ΑΣΚΑΝΗ*

Η θεωρία του Howard Gardner (1*) περί πολλαπλής νοημοσύνης υποστηρίζει ότι υπάρχουν 9 αυτόνομες νοημοσύνες, οι οποίες είναι έμφυτες στον καθένα από εμάς (1. Γλωσσική, 2. Λογικό-Μαθηματική, 3. Μουσική, 4. Σωματική-Κιναισθητική, 5. Αντίληψη Χώρου, 6. Διαπροσωπική, 7.Ενδοπροσωπική, 8. Φυσιογνωστική, 9. Υπαρξιακή). Όλοι μας έχουμε καλλιεργήσιμα δυνατά σημεία σε μερικούς τομείς και αδυναμίες σε άλλους. Ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ερευνητών πιστεύει ότι υπάρχει μία πληθώρα νοημοσυνών και επισημαίνει ότι το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να γίνει καλύτερα αντιληπτό όταν λάβουμε υπόψη τις διάφορες πτυχές του και τις ξεχωριστές νοημοσύνες του.

Η θεωρία του έχει βοηθήσει εκπαιδευτικούς, τόσο της Προδημοτικής όσο και της Δημοτικής  Εκπαίδευσης, έτσι ώστε να εντοπίζουν με ένα πιο αποτελεσματικό τρόπο τις δυνατότητες και τις αδυναμίες των παιδιών. Δεν μπορούμε να χειριζόμαστε όλους τους ανθρώπους με τον ίδιο τρόπο, καθώς πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την νοημοσύνη μέσα στα πλαίσια περιβάλλον/χαρακτήρας/χρόνος. Επομένως, με την αναγνώριση και κατανόηση των 9 νοημοσυνών, μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα το κάθε παιδί. Εφαρμόζοντας  τις κατάλληλες μεθόδους διδασκαλίας και συνθήκες εκμάθησης, μπορούμε να συγχωνεύσουμε τις νοημοσύνες ώστε να τις επιστρατεύσουμε για εποικοδομητικούς σκοπούς. Πόσες φορές έχουμε συναντήσει στις τάξεις απαθή παιδιά, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας, τα οποία εμείς κρίναμε ως απρόθυμα  να προσπαθήσουν αρκετά; μήπως αυτά τα απρόθυμα παιδιά χρειάζονται άλλους τρόπους εκμάθησης;

Ο δρ. Gardner αντιδρά στη θέση της κλασσικής ψυχομετρικής θεωρίας, της νοημοσύνης του ενός και μοναδικού δείκτη ευφυΐας, και υποστηρίζει ότι όλα τα άτομα κατέχουν τουλάχιστον εφτά νοημοσύνες. Δίνει με αυτό τον τρόπο το ελπιδοφόρο μήνυμα ότι υπάρχουν παιδιά, τα οποία μπορεί να μην αποδίδουν επαρκώς σε δραστηριότητες που βασίζονται ως επί το πλείστον σε γλωσσολογικές και λογικο-μαθηματικές ικανότητες, αλλά μπορεί να διαπρέπουν σε άλλες, όπως η μουσική, κιναισθητική και αντίληψη χώρου. Γι’ αυτά τα παιδιά, είναι πολύ σημαντικό να δημιουργηθούν ευκαιρίες οι οποίες να επιτρέπουν στις δυνατές τους πτυχές να αξιοποιούνται παραγωγικά. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με  τη διαμόρφωση του κατάλληλου περιβάλλοντος έτσι ώστε συγκεκριμένες νοημοσύνες να εξωτερικεύονται και να εξελίσσονται.

Η αξιολόγηση της νοημοσύνης με παραδοσιακές μεθόδους (I.Q TESTS) ή με σύντομες συνεντεύξεις παιδιών, που διαρκούν μόνο μερικά λεπτά, πολύ απλά, δεν είναι σε θέση να δώσουν μία αντιπροσωπευτική εικόνα των ικανοτήτων της νοημοσύνης ενός ατόμου, σε τομείς όπως η σωματική έκφραση και η μουσική ικανότητα. Ως εκπαιδευτικοί, έχουμε πολλές φορές διαπιστώσει ότι όταν προάγουμε τη μάθηση μέσα από συγκεκριμένες ικανότητες, τα παιδιά δείχνουν ενθουσιασμό, αυτοπεποίθηση και ομαδικό πνεύμα.

Πολλές εξέχουσες προσωπικότητες, όπως ο Albert Einstein, Leonardo Da Vinci, Pablo Picasso, Thomas Edison, Alexander Graham Bell, οι οποίοι υστερούσαν σε μία ή και περισσότερες νοημοσύνες ( π.χ. Γλωσσική, Λογικό-Μαθηματική), ξεχώρισαν για την τεράστια προσφορά τους προς την ανθρωπότητα σε τομείς όπως η Επιστήμη, Καλές Τέχνες, η Πολιτική, και η Διοίκηση Επιχειρήσεων. Οι πετυχημένες πορείες τους, μας δείχνουν ότι μπορούν να συμβούν τα θαύματα όταν βοηθήσουμε τα παιδιά να αξιοποιήσουν τους δυνατούς τομείς ικανοτήτων τους και τους υποδείξουμε πώς να επικοινωνούν και να εμπλέκονται δημιουργικά, εποικοδομητικά και δεοντολογικά στην κοινωνία που τους περιβάλλει.

*Εκπαιδευτικός Αγγλικής Γλώσσας, Ιδιοκτήτρια και Διευθύντρια του ΦροντιστηρίουEnglish Study Centre. Μαρίας Ρούσου Μιχαηλίδη 9, Αγία Φύλα 3117, Τηλ: 25331263,E-mail: krini@askanis.com

1* Αυτή τη θεωρία θα έπρεπε να γνώριζαν όλοι, γονείς, εκπαιδευτικοί, και όσοι ασχολούνται με παιδιά, για να μπορούν να ξεχωρίσουν τις ειδικές ικανότητες του κάθε παιδιού ξεχωριστά, έτσι ώστε να μπορέσουν να το βοηθήσουν να πετύχει εκεί που μπορεί και εκεί που έχει ταλέντο.

Αντιγραφή από "Padeia-News.com"