Η καταιγίδα των εγκυκλίων συνεχίζεται και τον Οκτώβριο, Μιχάλης Πόλης

Η καταιγίδα των εγκυκλίων συνεχίζεται και τον Οκτώβριο

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ Α. ΠΟΛΗ*

Σε προηγούμενο άρθρο μας είχαμε καταμετρήσει τις εγκυκλίους του μηνός Σεπτεμβρίου 2017 για να καταδείξουμε την αυξημένη γραφειοκρατία με την οποία πλήττεται η Δημοτική Εκπαίδευση. Τον πρώτο μήνα του σχολικού έτους είχαμε καταμετρήσει πενήντα τέσσερις (54) εγκυκλίους, οι οποίες περιλάμβαναν εκατό εφτά (107) έγγραφα με συνολικό όγκο τριακόσιες ενενήντα πέντε (395) σελίδες.

Ο καταιγισμός των εγκυκλίων συνεχίζεται και τον Οκτώβριο. Κατά τη διάρκεια των είκοσι δύο (22) εργάσιμων ημερών του δεύτερου μήνα του σχολικού έτους 2017-2018 μέτρησα πενήντα εννιά (59) εγκυκλίους, οι οποίες περιλάμβαναν εκατό είκοσι (120) έγγραφα word, pdf, power point και excel συνολικής έκτασης τριακόσιων ογδόντα εννιά (389) σελίδων. Κατά μέσο όρο 17,68 σελίδες ανά εργάσιμη ημέρα. Ένας πρωτοφανής όγκος ανακοινώσεων, επιμορφώσεων, εντολών, δράσεων, προγραμμάτων, διαγωνισμών, νέων καθηκόντων που προκύπτουν από νομοθεσίες που ψηφίζει η βουλή και άλλων εγγράφων  πλήττει  τα σχολεία. Μαζί με τα άλλα πάγια καθήκοντα της βασικής εγκυκλίου της 3^ης  Αυγούστου 2017, τη διδασκαλία, την παραβατικότητα, τις απαιτήσεις προϊσταμένων και γονιών, τις καταγγελίες εις βάρος δασκάλων για ψύλλου πήδημα δημιουργείται ένα ασφυκτικό περιβάλλον υπερέντασης εργασίας, άγχους και φόβου που κάνει το προσωπικό να μοιάζει με ζαλισμένα κοτόπουλα και διασφαλίζει ότι οι εκπαιδευτικοί θα είναι εσαεί οι καλύτεροι πελάτες των γιατρών.

Η αρχή της συγκέντρωσης των δυνάμεων

Η εκπαίδευση όπως και κάθε άλλη οργανωμένη δραστηριότητα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της συγκέντρωσης των δυνάμεων και της επικέντρωσης τους στην επίτευξη ελαχίστων, πλην ουσιωδών στόχων, που πρέπει  να μετρούνται στα δάκτυλα της μίας χειρός για να δίνεται η δέουσα προσοχή στον καθένα. Είναι αδύνατον να είσαι παντού και πάντοτε ισχυρός αλλά πρέπει να είσαι ισχυρός στο σωστό τόπο και στο σωστό χρόνο για να πετύχεις το ουσιώδες. Εν προκειμένω τα παιδιά της προεφηβικής ηλικίας χρειάζονται λιγότερα και πιο απλά βιβλία, λιγότερη ύλη, περισσότερες ευκαιρίες για παιγνίδι και μια επαναλαμβανόμενη και αδιατάρακτη ρουτίνα μάθησης. Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως. Μόνο τότε θα έχουμε ελπίδες για την επίτευξη αποτελεσμάτων. Χρειαζόμαστε να επικεντρωθούμε:

1. Στην επίτευξη των βασικών γνώσεων με περισσότερη επανάληψη, λιγότερα βιβλία και λιγότερη εκπαιδευτική θεωρία.
2. Καταπολέμηση της παραβατικότητας για να μπορούν τα σχολεία να λειτουργούν.
3. Προστασία των σχολείων από τις παρεμβάσεις τρίτων φορέων που ενεργούν ως επιπλέον εντολοδότες και θέλουν να διοικούν τα σχολεία εξωθεσμικά και από το παράθυρο.

Ας μας αφήσουν επιτέλους να επικεντρωθούμε στη διδασκαλία και στην εφαρμογή του αναλυτικού προγράμματος. Όλη αυτή η κατασπατάληση δυνάμεων και η γραφειοκρατία, οι διαγωνισμοί, οι δράσεις και οι δραστηριότητες που βροχηδόν πέφτουν πάνω μας οδηγούν σε σύγχυση, υπερένταση, αποπροσανατολισμό, έλλειψη εμβάθυνσης και τελικά σε καταβαράθρωση του δημόσιου σχολείου. Τα διαλείμματα των δέκα λεπτών είναι ασφυκτικά μικρά για τα παιδιά και οι επτά περίοδοι ημερησίως είναι πολλές. Ένα ημερήσιο πρόγραμμα που θα περιείχε έξι περιόδους των σαράντα πέντε(45) λεπτών και δύο διαλείμματα των είκοσι πέντε(25)  λεπτών  θα συνιστούσε ένα ανθρώπινο πρόγραμμα για παιδιά και δασκάλους. Τα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος θα έπρεπε να μειωθούν σε μονοψήφιο αριθμό.

Η μεγάλη εικόνα

Πρέπει επιτέλους κάποιος νους να προσπαθήσει να συλλάβει τη μεγάλη εικόνα. Ποιοι, πότε και με ποια μέσα θα επιτελέσουν όλες αυτές οι σκόρπιες ασύνδετες δράσεις και πώς αυτές συμβάλλουν στην επίτευξη ενός κεντρικού σκοπού; Κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να απαντήσει τα ουσιώδη αυτά ερωτήματα.

Συνολικά μέσα στους δύο πρώτους μήνες του σχολικού έτους απεστάλησαν δια του διαδικτύου εκατό δεκατρείς εγκύκλιοι  που καλύπτουν εφτακόσιες ογδόντα τέσσερις (784) σελίδες. Πάλι καλά που δεν  τις παίρνουμε με το ταχυδρομείο γιατί θα έπρεπε να κόψουν αναρίθμητα δέντρα για να παράγουν όλο αυτό το χαρτί.  Τουλάχιστον εμείς μπορούμε να επιλέξουμε ποιες αξίζει τον κόπο να τυπώσουμε. Πότε να διαβάσει κάποιος όλο αυτά τα κείμενα, πότε να μετουσιώσει τις οδηγίες σε πράξη και πόση ενέργεια να του μείνει για να μάθει στα παιδιά γράμματα, να τα φρονηματίσει και να τους δώσει ηθικές κατευθύνσεις;   

Γιατί όλη αυτή η γραφειοκρατία; Δεν έχουμε τίποτε άλλο να κάνουμε στα σχολεία;  Δεν μπορούμε να κάνουμε τη ζωή μας πιο απλή, ευτυχισμένη και συνάμα παραγωγική;

Υστερόγραφο

Το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του σχολείου είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία αφού επιπλέον εγκύκλιοι, οδηγίες και εντολές έρχονται μέσω αυτού. Αλίμονο αν περάσει μια μέρα χωρίς να το ελέγξω! Νιώθω σαν το φανατικό οπαδό τηλεοπτικής σειράς που χάνει επεισόδια! Τα στατιστικά στοιχεία που ανάφερα πιο πάνω δεν περιλαμβάνουν το Email . Αν μετρούσα και αυτά τα έγγραφα ο συνολικός αριθμός των σελίδων της διμηνίας Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου θα ξεπερνούσαν τις χίλιες! (1000)

Μέλος ΔΣ ΑΚΙΔΑ 2017-2020

ΠΗΓΗ: www.paideia-news.com

Η διάσωση των τραπεζών και η ηθική του νεοφιλελευθερισμού

Η διάσωση των τραπεζών και η ηθική του νεοφιλελευθερισμού

Μιχάλης Α. Πόλης ΒΓΓ ΑΚΙΔΑ Όταν τα golden boys της τράπεζας αποφάσιζαν να επενδύσουν στα ελληνικά ομόλογα, είχαν σκοπό να κερδοσκοπήσουν με τα υψηλά επιτόκια που οι αγορές επέβαλαν πάνω σε μια σχεδόν χρεοκοπημένη χώρα. Αν η επένδυση πήγαινε καλά θα ανακοίνωναν ψηλά μερίσματα για τους μετόχους τους και θα αύξαναν τις εξαψήφιες ετήσιες αποδοχές τους σε επταψήφια ίσως νούμερα. Κάποιοι από αυτούς ήδη έβγαζαν σε ένα χρόνο όσο βγάζει ένας μέσος εργαζόμενος σε δύο ζωές. Σε καμιά περίπτωση δεν θα μοίραζαν τα κέρδη τους στο λαό...Είπαμε...τα κέρδη είναι για τους τολμηρούς, τους κυνηγούς της ευκαιρίας, τους ήρωες της αγοράς που αψηφούν τον κίνδυνο και αρπάζουν τον ταύρο από τα κέρατα για ψηλό κέρδος. Όμως η επένδυση δεν απέδωσε. Δεν μπόρεσαν να βγάλουν κέρδη από τα ομόλογα της χρεοκοπημένης αδελφής χώρας. Τα ομόλογα κουρεύτηκαν και η εξ’ αρχής παρακινδυνευμένη εξόρμηση για κερδοσκοπία απέτυχε. Αντί να στηθούν δικαστήρια να δικάσουν αυτούς που εξαφάνισαν το χρήμα των μικρό-καταθετών και των μετόχων, η κυβέρνηση υποχρεώθηκε  να ακολουθήσει την πεπατημένη. Φόρτωσε τις ζημίες στο λαό και έσωσε την τράπεζα από την χρεοκοπία. Κοινωνικοποίηση των ζημιών και  ιδιωτικοποίηση του κέρδους.  Στη φράση αυτή συμπυκνώνεται η ηθική του καπιταλισμού. Όταν οι ελάχιστοι μεγιστάνες του χρήματος κερδοσκοπούν με επιτυχία, τότε τα υπερκέρδη είναι αδιαμφισβήτητα δικά τους. Όταν ο τζόγος (συγνώμη η επένδυση ) δεν τους βγαίνει, κανένα πρόβλημα. Φορτώνουν τις ζημιές τους στο κράτος, δηλαδή στο λαό. Όταν η κυβέρνηση ορθά όρισε τον κατώτατο μισθό στα € 924 το μήνα, οι εργοδότες διαμαρτυρήθηκαν με δριμύτητα. Τι έγκλημα αλήθεια, τι σπατάλη, τι χλιδή να παίρνει ένα φτωχαδάκι  € 924 το μήνα! Όταν ένα μέσο golden boy τράπεζας κερδίζει € 924 την ημέρα θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό και καμιά διαμαρτυρία δεν ακούγεται. Όταν ένας μέσος κρατικός υπάλληλος κερδίζει μεικτά € 3000 το μήνα αποτελεί για τους εκπροσώπους του κεφαλαίου καρκίνωμα που πρέπει να θεραπευτεί με πετσόκομμα του μισθού για να εξυγιανθεί η οικονομία. Τι έγκλημα αλήθεια να μπορεί ένα μικρομεσαίος οικογενειάρχης να σπουδάζει με χίλιες δυο στερήσεις τα παιδιά του! Τι αυθάδεια προς το ευαγγέλιο των αγορών να πηγαίνει ο μισθωτός μια εβδομάδα διακοπές το χρόνο! Τι ιεροσυλία για την «έλευθερη» οικονομία να καταφέρνει με τους κόπους μιας ζωής να αποκτά ο υπάλληλος ένα μέτριο ιδιόκτητο σπίτι! Τι ατασθαλία να βγαίνει ο δημόσιος υπάλληλος στη σύνταξη στα 63 και να ζει μερικά ήσυχα χρόνια πριν να κλείσει για πάντα τα μάτια του! Τα δικαιώματα των εργαζομένων συνιστούν  έγκλημα καθοσιώσεως για το νεοφιλελευθερισμό και πασχίζει μεθοδικά και με μανία να τα καταργήσει! Όταν ένας οικογενειάρχης χάσει τη δουλειά του και δεν μπορεί να πληρώσει τη δόση του στην τράπεζα τότε η ενυπόθηκη περιουσία του κατάσχεται. Όταν η τράπεζα χρεοκοπήσει όχι μόνο δεν κατάσχονται τα περιουσιακά της στοιχεία,  αλλά ο λαός πληρώνει τις ξένες ζημιές από το υστέρημα του. Θαυμάστε δικαιοσύνη! Πληρώνουν οι χρεώστες τα χρέη τους στην τράπεζα και ταυτόχρονα πληρώνουν ως φορολογούμενοι και τις ζημιές της τράπεζας. Αν όμως η τράπεζα ήταν ένας μισθοσυντήρητος πολίτης που έχανε τη δουλειά του κανένας δεν θα του πλήρωνε τη δόση για να κρατήσει το σπίτι του. Που είναι η ισονομία και η ίση μεταχείριση; Όταν  μια ολόκληρη χώρα όπως η Ελλάδα, φυτοζωεί στην ανεργία και την υποαπασχόληση για να παίρνουν οι τοκογλύφοι το λαβείν τους, αυτό αποτελεί το ηθικό και το πρέπον, την ορθή λειτουργία της οικονομίας της αγοράς που αυτορυθμίζεται και απεχθάνεται την κρατική παρέμβαση. Καλούν την Ελλάδα να πουλήσει τη δημόσια περιουσία σε ιδιώτες για ένα κομμάτι ψωμί.  Όταν οι ελάχιστοι θα κερδίσουν πακτωλούς χρήματος από την κρατική περιουσία που θα πάρουν για ψίχουλα όλοι θα μιλούν για λιγότερο κράτος, μειώσεις στη φορολογία των κερδών τους, συμπίεση του εργατικού κόστους για αύξηση της ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Όταν χάνουν όμως είναι άλλου παπά ευαγγέλιο! Όταν τα goldenboys τα κάνουν θάλασσα και η τράπεζα έχει ζημιές τότε ξεχνούν την αυτό-ρύθμιση της αγοράς και την απέχθεια τους στην παρέμβαση του κράτους στην οικονομία. Τώρα δεν φωνάζουν πια εναντίον της κρατικοποίησης της τράπεζας, εφόσον αυτή είναι χρεοκοπημένη και τις ζημιές θα πρέπει να τις πληρώσουν οι πληβείοι. Με περισσή αυθάδεια ζητούν από τους φτωχούς να πληρώσουν τα σπασμένα. Ζητούν από τον χαμηλόμισθο και τον χαμηλό-συνταξιούχο να στερηθεί τα απαραίτητα για να είναι πάντα αυτοί στο πολυτελές απυρόβλητο τους. Όταν η πλουτοκρατία κερδίζει τα κέρδη δικά της, όταν χάνει φορτώνει τις ζημιές στη φτωχολογιά. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πάντα οι πλούσιοι κερδίζουν και πάντα οι φτωχοί χάνουν. Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος! Και το κράτος πάντα στο ρόλο του νεροκουβαλητή της ανώτερης τάξης. Ανεξάρτητα αν η κυβέρνηση είναι αριστερή ή δεξιά είναι υποχρεωμένη από τη διεθνή πρακτική να σώσει τις τράπεζες, φορτώνοντας τις ζημιές στους φορολογούμενους. Οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί, οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που ζουν με επιδόματα και οι πολύτεκνοι θα πουν το ψωμί ψωμάκι μόλις μας παγιδέψει στα γρανάζια του ο μηχανισμός στήριξης, πάντα για να σωθεί η τράπεζα!. Όσο για τα καημένα τα  goldenboys θα περιορίσουν τις αμοιβές τους σε μικρότερα, πλην όμως πάλι εξαψήφια νούμερα. Δεν θα βγάζουν σε ένα χρόνο όσο βγάζει ένας μέσος εργαζόμενος σε δύο ζωές, αλλά θα βγάζουν σε ένα χρόνο όσα θα κερδίζει ο εργαζόμενος σε μια μόνο ζωή. Νόμιμα λεφτά, εγγυημένα από το κράτος. Αν ένα κλεφτρόνι κλέψει μερικά χαρτονομίσματα από ένα περίπτερο  θα τον φυλακίσουν και καλά θα του κάνουν. Αν όμως κάποιος αδίστακτος νόμιμος κλέφτης οικειοποιηθεί εκατομμύρια, παίζοντας με τις τιμές των μετοχών στο χρηματιστήριο, αποτελεί αξιοσέβαστο επιχειρηματία. Αν επιστρέψει το 1% των ανόμων κερδών του υπό μορφή εισφορών σε οργανώσεις που κάνουν ανθρωπιστικό έργο αποτελεί για την υποκριτική μας κοινωνία αναγνωρισμένο φιλάνθρωπο! Θαυμάστε  την ηθική του καπιταλισμού και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για το ήθος της  κοινωνίας που ζούμε και το ζοφερό μέλλον που περιμένει εμάς και τα παιδιά μας. ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ "ΑΚΙΔΑ"